Grapjes en drama's over Michael Jackson

Iedereen wilde over Michael Jackson lezen, op 26 juni. En iedereen wilde Michael Jackson horen. Binnen de kortste keren waren alle cd’s uitverkocht en bol.com noteerde één bestelling per 10 seconden, tot ergernis van Concerto in Amsterdam, waar ze moesten nabestellen, ‘daar gaat onze klandizie’.

Maar wie over Jackson wilde lezen, moest naar de bibliotheek, want er is geen boek meer over hem verkrijgbaar. ‘Uitgeverij Het Spectrum, die de meest recente biografie uitgaf, overweegt een heruitgave’, stelt Boekblad droog vast. Overwéégt? Voor de King of Pop? De bestverkopende albumartiest aller tijden? Is hij niet belangrijk genoeg dan?

Iedereen die over Jackson wilde lezen, ging onmiddellijk internet op, zozeer dat servers hier en daar overbelast waren. Vooral op Twitter werd veel over Michael Jackson gediscussieerd (groot woord misschien): in memoriams en muzikale analyses van minder dan 140 lettertekens. ‘MJ was niet de King of Pop, maar Quincy Jones, met de jongens van Toto als lakeien’. En grappen natuurlijk – waarvan de meest herhaalde en meest voor de hand liggende eigenlijk ook meteen de leukste was, een raadseltje: ‘Wie valt de dood van Michael Jackson aan te rekenen? a) Sunshine b) Moonlight c) Good Times d) Boogie’.

Dus iedereen leest die grapjes, leest getuigenissen, leest nieuwsberichten, de kranten voor de verdieping – maar geen boeken, want ze zijn er niet. En leven kennelijk ook niet in het geheugen van mensen, want van de vele Jacksonkenners die gevraagd werden voor deze rubriek had niemand iets direct paraat. En dat terwijl in de jaren 80 en 90 er veel was: hagiografieën, verkapte fotoboeken, Jackson schreef zelfs een autobiografie, Moon Walk. Allemaal niet meer verkrijgbaar.

De sleutelvraag is natuurlijk: hoelang zullen mensen over Jackson willen lezen? De fans draaien liever de platen, en zitten vast niet te wachten op een uitgebalanceerde biografie waarin Jackson als halve patiënt (de Jan Hanlo van de popmuziek?) wordt geportretteerd. Hoe relevant zal hij op de lange termijn blijken voor de muziek? Was hij niet veel meer een uitvoerende kracht dan een creatief genie? Vragen die in het boek dat Het Spectrum nu op de plank heeft wel aan de orde komen (Michael Jackson – de biografie door J. Randy Taborelli), maar die in een paar grondige artikelen ook beslecht kunnen worden.

De vraag is nu: wordt Jackson een soort Karen Carpenter, of een Elvis Presley? De kans dat iemand ooit zal beweren Jackson nog levend te zien rondlopen, lijkt me klein, maar zondag wist het nieuws te melden dat het definitieve autopsierapport nog ‘weken’ op zich zal laten wachten. Zolang zal de belangstelling dus nog wel springlevend zijn. Genoeg tijd voor een herdruk, in elk geval.

Toef Jaeger