Die schulden en die pijnstillers konden er nog wel bij

In mijn Michael Jackson-herdenkingsweekeinde kreeg ik zowaar filosofisch getinte gedachten over Michael, zoals: ‘Hij was als kind een volwassene en als volwassene een kind.’ En: ‘Hij was zo tragisch en komisch dat je vergat dat hij geniaal was.’

Om niet in Joost Zwagerman te veranderen en een essay te schrijven over de Jackson-paradox, zette ik gauw Smooth Criminal op en zong mee: ‘Annie are you OK? Are you OK? Are you OK Annie? Annie are you OK? Are you OK? Are you OK Annie? Annie are you OK? Are you OK? Are you OK Annie? Annie are you OK? Are you OK? Are you OK Annie?’ Toen realiseerde ik me dat Michael gelukkig niet op alle gebieden geniaal was geweest.

Op vrijdag had een media-expert op CNN gezegd: ‘Nu hebben we het nog vol eerbied over Michael Jackson, maar in de loop van het weekeinde zullen de berichten schandaliger worden.’ Dat werden ze ook wel, een beetje: er werd naar buiten gebracht dat Michael aan pijnstillers verslaafd was, dat hij bijna niets at, dat hij miljoenen dollars schuld had en dat hij vaak met een paniekerig hart in het ziekenhuis opgenomen was geweest.

Maar goed, voor iedereen die in 2003 de documentaire Living With Michael Jackson had gezien, beter bekend als de documentaire Michael Jackson koopt een heleboel oerlelijke, peperdure vazen, was dat allemaal niet zo shockerend. Al het schandalige over Michael wisten of vermoedden we al, dus die schulden en die pijnstillers konden er nog wel bij.

Tijdens mijn herdenkingsweekeinde keek ik opnieuw naar Living With Michael Jackson, en het viel me op hoe fit hij zes jaar geleden nog was. Zo klom hij als een razende in een boom op zijn landgoed. De documentairemaker klom met moeite achter hem aan. Intussen zat Michael op een tak te kraaien dat boomklimmen zijn lievelingsbezigheid was, samen met waterballongevechten houden.

Tuurlijk.

Het inzichtelijkst van alle verhalen over Michael die ik in me opzoog, was de anekdote die een Amerikaanse journalist op tv vertelde. De journalist kwam Michael een keer interviewen in Neverland, maar Michael was nergens te bekennen. De journalist kon een tijdje vrij ronddwalen over het terrein (de droom van iedere journalist en kleuter).

Opeens zag hij daar een klein jongetje op een driewieler, dat aan hem vroeg: ‘Do you want to see the snake that Uncle Michael gave me?’

Dat verhaal vatte voor mij het hele fenomeen Michael Jackson samen.

    • Aaf Brandt Corstius