Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Cultuur

Selectie film

Les plages d’Agnès

„Cinema is een spel”, zegt Agnès Varda in haar autobiografische documentaire Les plages d’Agnès. En dat is precies wat haar film zo aantrekkelijk maakt: dat ze het verhaal van haar leven zo licht en speels weet vorm te geven. Die speelsheid blijkt al uit het thema waaraan ze haar documentaire ophangt: de stranden in haar leven. Les plages d’Agnès is soms sentimenteel; vooral de eerst helft van de film is zeer geslaagd, als Varda werkelijk op zoek gaat naar de verloren tijd. Daarna is het vaak meer een kwestie van aanstippen. Maar om zo terug te kunnen kijken op een lang leven zonder een spoor van bitterheid is op zichzelf al een film waard. In 6 bioscopen.

Snow

De periode vlak na een oorlog is een treurige tijd. Zo’n collectieve depressie was Bosnië anno 1997. De Bosnische regisseur Aida Begic treft de malaise voortreffelijk in Snow, die vorig jaar de prijs van de kritiek won in Cannes. In het dorp Slavno wonen vrouwen, weesjes en een bejaarde imam. De mannen verdwenen, hun weduwes hebben dat nog niet geaccepteerd. Ze hopen op een wonder. Als de buitenwereld zich meldt in de vorm van een Serviër die aanbiedt het hele dorp op te kopen, heeft Slavno de keus: blijven of gaan? Snow is sterk waar hij onsentimenteel de vrouwen observeert, maar Begic maakt het lot van Slavno net iets te metaforisch. Regie: Aida Begic. In: 7 bioscopen.

Unspoken

Unspoken van de jonge Belgische cineast Fien Troch handelt over de verwerking van het verdriet om een verdwenen dochter. Waar Grace haar verdriet diep heeft weggestopt en doet alsof er niets gebeurd is, is Lukas nog steeds actief naar zijn dochter op zoek. Hij meent haar op straat te zien. Grace en Lukas leven volkomen langs elkaar heen. De zichtbare scheur in het plafond van hun huis staat staat voor de onzichtbare kloof tussen die er tussen hen bestaat. Unspoken is een film die langs hun gevoelens heen scheert. Regie: Fien Troch. In 5 bioscopen

Departures

Masahiro Motoki, een bekende televisieacteur in Japan, speelt Daigo, een matige cellist, die tot zijn eigen verbazing een baan heeft weten te bemachtigen bij een orkest in Tokio. Het orkest wordt echter van de een op de andere dag opgeheven, waarna hij zijn dure cello moet verkopen. Hij keert terug naar zijn geboortedorp en vindt werk als lijkenwasser. Zijn vrouw smeekt Daigo een ‘normaal’ beroep te kiezen. De Academy of Motion Picture Arts and Sciences viel als een blok voor de film en kende de Oscar voor beste buitenlandse film toe. In 6 bioscopen

Antonioni-retrospectief

De meeste films van de Italiaanse regisseur Michelangelo Antonioni bevatten een zoektocht. Vaak van personages die op zoek zijn naar iets, zonder precies te weten wat. Voor Antonioni zelf was de cinema ook een zoektocht. Een onderzoek naar het gebruik van filmische middelen, het vertalen van taal naar sfeerbeelden die niet meteen hun geheim prijsgeven. Een retrospectief t/m 31 juli laat films zien als Il mistero di Oberwald, La Notte en L’ Avventura. T/m 31 juli in 8 filmtheaters.