Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

Cultuur

Terugblik op een rijk leven

Les plages d’Agnès Regie: Agnès Varda. In: 6 bioscopen. * * *
Les plages d’Agnès Regie: Agnès Varda. In: 6 bioscopen. * * *

Les plages d’Agnès

Regie: Agnès Varda. In: 6 bioscopen. * * *

„Cinema is een spel”, zegt Agnès Varda in haar autobiografische documentaire Les plages d’Agnès. En dat is precies wat haar film zo aantrekkelijk maakt: dat ze het verhaal van haar leven zo licht en speels weet vorm te geven.

Die speelsheid blijkt al uit het thema waaraan ze haar autodocu ophangt: de stranden in haar leven. Dat begint bij de Belgische kustplaatsen waar ze een deel van haar jeugd doorbracht voordat ze met haar ouders naar Frankrijk vertrok, toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Ze kwam daar terecht in de kustplaats Sète. Haar eerste film maakte ze in 1954 in La Pointe Courte; alweer een vissersplaats, waar inmiddels een straat naar haar is vernoemd.

Is er even geen strand voorhanden, dan laat Varda simpelweg een straat volstorten met zand, of bevaart ze de Seine met een zeilbootje. Gaat het in de film over haar liefde voor het circus, dan laat ze acrobaten op het strand zien. Heeft ze het over Jonas in de buik van de walvis, dan bouwt ze een grote vis na.

Les plages d’Agnès is soms sentimenteel; haar overleden echtgenoot, en collega-regisseur, Jacques Demy, noemt ze met iets te veel nadrukkelijkheid „de meest betreurde dode”. Dat ze zo nodig moet melden dat ze nog met Jim Morrison door Parijs heeft gewandeld, voegt weinig toe. Vooral de eerst helft van de film is zeer geslaagd, als Varda werkelijk op zoek gaat naar de verloren tijd. Daarna is het vaak meer een kwestie van aanstippen van onderwerpen die ze ook in andere films al heeft aangesneden. Maar om zo terug te kunnen kijken op een lang leven zonder een spoor van bitterheid, ook al heeft dat soms iets geforceerds, is op zichzelf al een film waard.

Peter de Bruijn