Opinie

Nederland mobiel

Youp

Al van de bierfiets gehoord? Dat is een soort rijdende bar met een biertap waaraan zeer treurige provincialen zitten en zij bewegen het vehikel voort door stevig te trappen. Het is meestal een clubje sneue mannen dat iets te vieren heeft. Vrijgezellenfeestjes en zo. Het ziet er doorgaans zeer tragisch uit.

Wat me altijd wel opvalt is dat de mannen lol hebben. Veel lol zelfs. Schreeuwlol en joellawaai. Wij zullen horen dat ze het leuk hebben. Want ze hebben het namelijk erg leuk. Een kinderhoofd is gauw gevuld.
Aan het begin van zo’n ritje gaat het nogal, maar na vier verveelde rondjes Amsterdamse binnenstad neemt de lamlendigheid toe.

Daarbij gaan de biertjes dan ook hun tol eisen. Wat er dan gebeurt? Ze blokkeren de gracht of ze vallen om met fiets en al of ze moeten allemaal pissen en doen dat tegen geparkeerde auto’s. Dat niveau. Blanke Nederlandse mannen uit een of ander boerengehucht die zichzelf even uitlaten in de grote stad.  Ik vrees dat het doorgaans fans van de Toppers zijn en dat ze bij de volgende verkiezingen op Geert zullen stemmen.

Dit vooroordeel is op niets gebaseerd en toch weet ik dat ik gelijk heb. Mocht u denken: ik houd wel van ongecompliceerde pret, dus een tochtje op zo’n bierfiets spreekt me wel aan, dan moet u snel zijn. De bierfiets gaat zo goed als zeker verboden worden, omdat de berijders te dronken zijn en er te veel ongelukken mee gebeuren. Onlangs is een clubje straalbezopen dames bijna onthoofd door een viaductje.

De bierfiets raasde van een heuveltje en de dronken dames konden de rem niet vinden. Vrees dat ze als reactie ook nog zijn gaan staan.  Slecht geparkeerd dus, maar dat hoort bij dames.
Maar de bierfiets gaat dus verdwijnen. Prettig vooruitzicht, zij het dat de verhuurders al een alternatief in hun garage hebben staan. De karaokekar.

De wat?
De karaokekar. Daar gaan dezelfde losers op fietsen, maar nu is er geen bar aan boord, maar een scherm met muziek. Ik vrees veel repertoire van Hazes en diverse Volendammers. Dat gaat dus langs onze huizen razen en ik vrees dat ze weer lol hebben. Heel veel lol zelfs.

Wat ik er van vind? Ik zie mensen graag gelukkig en wie ben ik om ze dat te misgunnen? Het is niet stads om over overlast te klagen. Ook dat is voor de dorpen. Daar wordt de Rijdende Rechter nog herkend op straat. Daar plaatst men nog wel eens een bordje met ‘hier geen fietsen voor het raam’.

Maar de auto van de week is ongetwijfeld de erectiebus. Dit is geen bijnaam voor een verlengde stadsbus, maar een soort rondreizende vrachtwagen die op dorpspleinen gezet wordt. Daar kunnen mannen met erectiestoornissen zich melden. Of het loopt? Ik vraag me dat af. Ik zie me toch niet samen met mijn vrouw richting die bus gaan. Dat het hele dorp vanaf de terrassen toekijkt hoe we in die grote trommel met viagra verdwijnen. Dat is ongetwijfeld de sponsor. En nog erger lijkt me het moment dat we er uitkomen. Dat je het halve kroegterras ziet denken: en nu gauw naar huis zeker?

De erectiebus. Wie verzint hem? Wat is er tegen een vertrouwelijk gesprek met de huisarts? Ik hoorde iemand op de radio zeggen dat er een enorm taboe rust op de haperende genotsknots.
Dat wil ik best geloven, maar dan ga je toch niet met een moderne pipowagen het land in?

Kreeg deze week vrolijke mail van mijn dochter uit Tanzania. Ze geeft daar les aan kinderen en vertelde dat die zo hard hadden gelachen om het feit dat wij hier in Nederland dierenambulances hebben. De kinderen kwamen niet meer bij.

Maar nu heb ik haar geschreven dat we voor die Afrikanen nog wat tweedehands bierfietsen in de aanbieding hebben. Over de erectiebus heb ik gezwegen. Dan blijven die kinderen er in. Wel zielig dat ze daar zo arm zijn. Geen bierfiets, geen karaokekar en geen erectiebus. Het is wat.