Cursus mannen lokken op de Wallen

Het binnenhengelen van klanten is zo makkelijk nog niet. Dat ervoer Marijke Groeneveld die voor de krant een spoedcursus volgde ‘achter de ramen’ op de Amsterdamse Wallen.

Bezoekers van de Amsterdamse Wallen, ook bekend als Red Light district. (Foto AFP) TO GO WITH AFP STORY BY MARIETTE LE ROUX (FILES)---A file picture taken on December 8, 2008 shows clients and tourists walk around Amsterdam's red-light district where prostitutes are exposed in shop windows. As the credit crunch keeps away sight-seers and business travellers, the owners of brothels, escort agencies and sex shops all grumble that those visitors who do still indulge in the pleasures of the flesh are increasingly tight-fisted. Eva, a 25-year-old prostitute in Amsterdam's red-light district, gestures angrily in the direction of a rival who has slashed her rates as the economic crisis emboldens sex tourists to haggle. AFP PHOTO/ANOEK DE GROOT
Bezoekers van de Amsterdamse Wallen, ook bekend als Red Light district. (Foto AFP) TO GO WITH AFP STORY BY MARIETTE LE ROUX (FILES)---A file picture taken on December 8, 2008 shows clients and tourists walk around Amsterdam's red-light district where prostitutes are exposed in shop windows. As the credit crunch keeps away sight-seers and business travellers, the owners of brothels, escort agencies and sex shops all grumble that those visitors who do still indulge in the pleasures of the flesh are increasingly tight-fisted. Eva, a 25-year-old prostitute in Amsterdam's red-light district, gestures angrily in the direction of a rival who has slashed her rates as the economic crisis emboldens sex tourists to haggle. AFP PHOTO/ANOEK DE GROOT AFP

Nog in spijkerbroek en sneakers werp ik een vluchtige blik door het rood verlichte raam. Buiten is het donker. En net zo druk als op een zaterdagmiddag in het centrum. „Zo, trek je nu dan wat spannends aan?”, klinkt het achter me.

Een rokje met stiletto’s doen het goed. Nog schaarser gekleed is gebruikelijker. Maar mannen vinden het al spannend als een vrouw in haar dagelijkse kloffie achter het raam zit, weet Mariska Majoor, voormalig prostituee en oprichtster van het Prostitutie Informatie Centrum (PIC) op de Wallen in Amsterdam.

Majoor geeft sinds kort een spoedcursus ‘mannen lokken achter het raam’. Ze gaat me laten zien hoe het spel gespeeld moet worden. Ze pakt twee langwerpige glazen uit de kast. „Champagne?”

Met glas in de hand ga ik op het krukje achter het raam zitten. De etalage van het PIC is met het zachtrode licht, de kaarsjes, de paarse gordijnen en de zachte kussens zonder twijfel het chicste raam op de Wallen. Majoor wil met deze cursus positieve aandacht trekken, want de beroemde rode zone heeft volgens haar te lijden onder de negatieve beeldvorming. „Niet alle prostituees zitten hier gedwongen. Prostitutie heeft ook leuke kanten.”

Zo stelt Majoor, die naast me zit, me direct op de hoogte van het feit dat ik als prostituee de macht in handen heb. Desondanks mag ik de eerste vijf minuten met geen enkele man oogcontact maken. „Dat is nog te confronterend.” In plaats daarvan focust Majoor zich glimlachend op mij met vragen als „Zit je lekker?” en „Wat vind je nou het mooiste aan jezelf?”

Intussen gunt geen van de voorbijgangers me een blik waardig. Met zachte stem sommeert Majoor me nu geïnteresseerd naar buiten te kijken, maar ‘wel langs iedereen heen’. Wat je met je ogen doet, is ontzettend belangrijk, zegt Majoor. Wegkijken of vasthouden zijn twee totaal verschillende signalen voor een man.

Houding is ook belangrijk, benadrukt Majoor. Zelfverzekerd rechtop zitten, doet het uiteraard beter dan een zielig vogeltje met hangende schouders. Voorzichtig merkt Majoor op dat lachen en een beetje wuiven ook niet verboden zijn. „Ze zien het zo hoor, als je niet echt wilt.” En dat verkoopt natuurlijk niet. Ik volg haar aanwijzingen op. Er komt enige stilstand in de voorbij sjokkende menigte. Majoor praat rustig verder en informeert naar het type man dat ik op straat signaleer. „Zie je iets wat je bevalt? Probeer hem dan maar te wenken.” Terwijl ik een slachtoffer probeer te vinden, verzamelt zich een groep hoogbejaarde toeristen rond mijn raam. Dames in Burberry-regenjassen zwaaien giechelend. Een groepje Engelse jongens vindt het een mooi moment een bieding te starten. „Vierduizend, vijfduizend…verkocht!”

Majoor moedigt me aan mijn been wat uitdagender in de vensterbank te leggen. „De drie sterkste punten van een vrouw zijn borsten, billen en benen”,zegt ze. De positionering van mijn been heeft zowaar meteen effect. Mannen staan nu op een meter afstand voor mijn raam en maken een hoeveel-mag-dat-kosten-gebaar. Als ze daarop geen reactie krijgen, lopen ze naar de deur. Majoor voert het woord. Ze legt uit dat ‘ze’ nog oefent. Als geïnformeerd wordt naar waar en wanneer ‘ze’ dat dan in de praktijk gaat brengen, wimpelt Majoor het gesprek handig en allervriendelijkst af. Het is gesneden koek voor Majoor, die de cursus nu duidelijk naar het gevorderdenniveau wil brengen: „Je kunt ook met de handboeien zwaaien en sexy gaan dansen.” Tijd om mijn sneakers weer op te zoeken.