'Volwassenheid is het kunnen verdragen van onzekerheid' Confucius (551-479 v. Chr.)

Weet u wat mij altijd heeft verbaasd? De leerlingen die het beste zijn in het berekenen van het cijfer dat ze nodig hebben om te slagen voor hun eindexamen (als ik een 7,46567 voor geschiedenis haal en een 6,96763 voor Nederlands, sta ik exact een 5,5 gemiddeld), díe leerlingen staan er meestal het slechtst voor bij wiskunde. Mijn beste vriend op school was ook zo’n type. Zijn cijferlijst was een wonderlijk staaltje pas- en meetkunde: geslaagd met precies zes zessen en een vijf. Mag u raden waar die vijf voor was. Ik denk dat je dit soort leerlingen een enorm plezier zou doen met een wiskunde-examen bestaande uit maar één vraag: bereken je cijfer op dit examen. Daar is, filosofisch gesproken, namelijk maar één juist antwoord op.

Doordenkertje.

Nu is het natuurlijk niet leuk om voor je eindexamen te zakken, maar slagen met je hakken over de sloot is eigenlijk nog erger. De twijfelgevalletjes hebben immers niet alleen examenstress, maar vooral postexamenstress. Waarom duurt dat nakijken zo lang? Klopt het antwoordmodel wel? Was het examen geschiedenis niet stiekem heel erg rechts? Moet GroenLinks daar niet eens wat van zeggen? Terwijl de rest al aan het feesten is, zit jij gespannen naast de telefoon. Wacht eens even, zouden ze nou bellen als je geslaagd bent, of als je gezakt bent? Een hartaanval bij ieder telefoontje.

„Boris! Voor jou!”

„W-w-w-wie is het, mam?”

„Oma.”

„Oh, gelukkig.”

„Of je al geslaagd bent, vraagt ze.”

Ja, de zesjesleerling mag door onze premier worden gehekeld als een ambitieloze luilak, zo gemakkelijk heeft hij het niet. Mocht jouw bestaan dus nu ook bungelen aan het zijden draadje van een tiende punt, troost je dan met de wijsheid van Confucius (551-479 v. Chr.), die ooit zei: „Volwassenheid van geest is het kunnen verdragen van onzekerheid.”

Het leven zélf is immers niets anders dan wachten op dat verlossende telefoontje. Krijg ik een leuke baan? Vind ik de liefde van mijn leven? Blijf ik gezond? Niemand die het weet. Eén voordeel: voor het leven kun je nooit zakken.

Ook komende maand niet.

    • Rob Wijnberg