Vis van de zeeboerderij

In het artikel `Vis van de zeeboerderij` verhaalt Marianne Heselmans van de pogingen van Nederlandse viskwekers om de op het buitenland opgelopen achterstanden in te lopen. De Europese Commissie maakt zich namelijk zorgen: `van alle gekweekte vis komt maar 2% uit de EU.` Daarom wordt er nu onder andere in open kooien, die ver in de oceaan zullen worden verankerd, geïnvesteerd (zogeheten open ocean farming).Ik heb geen twijfel aan de economische zinnigheid van deze activiteiten. Wel bekruipt mij een zekere treurigheid: de Noordzee - een van de meest gezegende visgronden ter wereld - is grotendeels leeggevist. Dit is niet anders dan een gevolg van de industrialisatie van de visserij, die vanaf circa 1900 is begonnen, en een telkens weer falend visserijbeleid. En nu de Noordzee leeg is, kunnen er kennelijk kooien met kweekvis worden geparkeerd. Lang leve de economie, en wee het geheugen. Ik ben nog niet zover. Als we de oceanen schoonhouden (c.q. maken), en het zeeleven een betere kans geven, zal de zeevisserij weer gedijen. Maar daarvoor is goed beleid nodig. Wie doorbreekt de politieke impasse?

Maarten Bavinck Universiteit van Amsterdam