Stuiptrekking van een gevallen kampioen

Rafael Nadal (22) versus Lleyton Hewitt (28): 6-1, 6-3 en 6-1. Het duel tussen de nummer één en de kampioen uit het verleden liet zien hoe snel het tennis zich heeft ontwikkeld.

Vijf jaar geleden waren de rollen nog omgedraaid. In januari 2004 liet Lleyton Hewitt in de derde ronde van de Australian Open zijn tegenstander Rafael Nadal kansloos in drie sets. De Australiër gold destijds als een absolute wereldtopper, terwijl de Spanjaard vijf jaar geleden pas zijn eerste titel won.

De nu 28-jarige Hewitt had gisteren tegen de 22-jarige Nadal op het gravel van Roland Garros geen schijn van kans. Nadal stapte in de derde ronde na één uur en 51 minuten als winnaar van de baan in het Stadion Philippe Chatrier. Op het scorebord stonden de alleszeggende setstanden: 6-1, 6-3 en 6-1. De kans dat Hewitt nog eens van Nadal wint lijkt nihil. „Nadal speelt nu wel beter dan ooit tevoren”, verzuchtte de voormalige nummer één van de wereld.

Hoewel het leeftijdsverschil tussen Hewitt en Nadal slechts zes jaar is, zijn de twee tennissers boegbeelden van verschillende generaties. Hewitt maakte als tiener naam met modern baselinetennis. De snelle en fysiek sterke speler had een eigentijds antwoord gevonden op aanvallende spelers. Zoals Michael Chang twee decennia geleden als een ‘levende muur’ de wereld verbaasde door op zijn zeventiende Roland Garros te winnen. Chang klom naar de tweede plaats op de wereldranglijst.

Hewitt werd een verbeterde uitvoering van Chang. Op zijn zestiende won de counter-puncher in het Australische Adelaide zijn eerste ATP-toernooi. In 2001 veroverde Hewitt op zijn twintigste de US Open door in de finale de voormalige kampioen Pete Sampras te verslaan. In november van dat jaar was de vechttennisser de ongenaakbare nummer één van de wereld. Een jaar later won hij na Björn Borg, Jimmy Connors en Andre Agassi als vierde baseliner Wimbledon. Hewitt heerste anderhalf jaar in het circuit om in juni 2003 voorgoed afstand te doen van zijn leidende positie.

Op datzelfde moment maakte Nadal als 17-jarig talent op Wimbledon zijn grandslamdebuut. De Spanjaard had in de jaren daarvoor met zijn oom en coach Toni Nadal gewerkt aan een nieuwe, modernere variant van krachttennis. Nadal koppelde zijn krachten aan een enorme snelheid en ontwikkelde het vermogen om naast te verdedigen ook aan te kunnen vallen. De ‘aanvallende baseliner’ sloeg zich binnen een paar jaar tijd naar de wereldtop.

In de eerste drie onderlinge ontmoetingen tussen Hewitt en Nadal wist de Australiër op zijn routine overeind te blijven. In januari 2005 behaalde hij in de achtste finales van de Australian Open zijn laatste grote zege op Rafa in vijf sets. Maar toen was al te zien dat Nadal alles in zich had om Hewitt te overvleugelen. Sindsdien ontwikkelden de twee carrières zich in omgekeerde richting.

Hewitt had zichzelf met zijn krachten verslindende spel opgeblazen en kreeg te kampen met tal van blessures. In 2006 haalde de rechtshandige tennisser op Wimbledon en de US Open nog de kwartfinales, maar daarna kwam hij op grandslamtoernooien niet meer voorbij de vierde ronde. In 2008 wierp een heupblessure hem verder terug. In februari van dit jaar viel Hewitt zelfs even buiten de tophonderd.

Nadal slaagde erin zijn spel steeds verder te perfectioneren. In 2005 eiste de linkshandige speler als debutant op Roland Garros direct de titel op. In 2006, 2007 en 2008 bewees de Spanjaard op verbluffende wijze dat hij op gravel de alleenheerser is.

Nadal wilde echter ook op andere ondergronden de beste zijn. Vorig jaar vervolmaakte hij zijn opmars door Roger Federer op het gras van Wimbledon van zijn troon te stoten en op 18 augustus 2008 de nummer één positie van de wereldranglijst op te eisen.

Als titelfavoriet en onbetwist de beste tennisser van het moment trof Nadal gisteren Hewitt, de nummer 48 van de wereld. De wedkantoren hadden vooraf vrijwel niets over voor een overwinning van de man die op Roland Garros zijn 31ste partij op rij kon winnen. Spaanse fans wapperden met vlaggen en Nadal werd onder luid gejuich welkom geheten in zíjn arena.

Binnen een half uur won Nadal de eerste set, met 6-1. Hewitt probeerde zich in de tweede set nog één keer op te peppen. Hij brak zelfs in de vierde game terug. „Come on!”, schreeuwde hij even ouderwets. Maar het bleek slechts een stuiptrekking van een gevallen kampioen. Nadal kwam geen moment meer in de problemen en bepaalde de stand in onderlinge ontmoetingen met de Australiër op 5-4. In alles heeft de Spanjaard de voormalige nummer één nu overschaduwd.