De lezer schrijft over herbenoemen Barroso

Hoe komt het dat NRC Handelsblad zo weinig aandacht besteedt aan de herbenoeming van de voorzitter van de Europese Commissie? Het gaat hier om de belangrijkste functionaris van de Europese Unie. Bovendien is zijn benoeming controversieel: de PvdA was vijf jaar geleden tegen zijn benoeming, PvdA-lijsttrekker voor het Europees Parlement Berman heeft zich tijdens de huidige campagne uitgesproken tegen herbenoeming en alle andere politieke partijen in Nederland – behalve het CDA – lijken tegen zijn herbenoeming. Hoe komt het dat u alleen in een klein berichtje meldde dat premier Balkenende in Polen heeft gezegd Barroso’s kandidatuur te steunen? Dit doet mijns inziens geen recht aan het belang van deze keuze.

E. Leeflang

Brussel

De krant antwoordt

De lezer heeft gelijk dat de benoeming van de voorzitter van de Europese Commissie een interessant onderwerp is, want het gaat om de verdeling van de macht in de Europese Unie. In het verleden heeft de benoeming geleid tot felle strijd, waarbij dan vaak een compromiskandidaat uiteindelijk de post kreeg. De huidige voorzitter, José Manuel Barroso, was in 2004 zo’n compromisfiguur, nadat onder anderen de Belg Guy Verhofstadt en de Brit Chris Patten waren afgevallen. Dit keer is van een openlijke strijd (nog) geen sprake. Wel draait het geruchtencircuit al op volle toeren.

De aanloop naar dit soort internationale benoemingen is één groot speculatiecircus waar allerlei belangen door elkaar lopen en tegen elkaar worden geruild: kandidaten van grote versus kleine landen, van zuidelijke versus noordelijke staten, van links versus rechts. Bovendien gaat het meestal niet om één functie, maar om meer zaken die met elkaar in verband worden gebracht. In dit geval bijvoorbeeld de functie van Commissievoorzitter, die van de permanente voorzitter van de Europese Raad en die van de EU-Buitenlandvertegenwoordiger.

Dat alles maakt dat we journalistiek terughoudend zijn. Je kunt ook te veel meegaan in het namen noemen. Bij de benoeming in 2004 bijvoorbeeld gonsden maandenlang in diverse hoofdsteden namen van mensen die het zeker zouden worden. Het werd uiteindelijk Barroso, die tot kort voor zijn benoeming nergens was genoemd.

Wat niet wegneemt dat je over die speculaties kunt schrijven, mits gedoseerd en in context. Dat hebben we ook gedaan, zoals in het artikel van Caroline de Gruyter in februari onder de kop ‘Namen fluisteren in Brussel’. We hebben verschillende artikelen gewijd aan concrete feiten rond de benoeming van de nieuwe Commissievoorzitter. Zo meldden we begin deze maand dat de EVP, de partij waarin christen-democraten en conservatieven samenwerken, Barroso voordraagt als kandidaat. Ook meldden we dat er nog geen andere kandidaten bekend zijn. In maart schreven we dat de Britse premier Brown zich had uitgesproken voor de herbenoeming van Barroso en dat de Franse president Nicolas Sarkozy zich niet wil uitlaten over een tweede termijn. In juli vorig jaar interviewden we Barroso en hadden daarmee de primeur dat hij zelf een tweede termijn wel ziet zitten „gesteld natuurlijk dat ik de steun heb van de lidstaten en van het Europees Parlement”.

Recentelijk schreven we niet zo veel over de aanstaande benoeming, omdat er niet veel feitelijks te melden is. Dat geldt ook voor Nederland, waar (nog?) geen echt debat is ontbrand. Het kabinet houdt tot nu toe de discussie af met het argument dat de benoeming nog niet aan de orde is. Voor volgende week staat op de Kamer-agenda een spoeddebat over het standpunt van het kabinet inzake de herbenoeming van Barroso. Als dat spannend wordt, zullen we daar zeker over berichten.

Birgit Donker

Hoofdredacteur

Reacties: nrc.nl/lezerschrijft

Nieuwe kwesties, voorzien van naam en woonplaats, naar lezerschrijft@nrc.nl