Voetbalrobots leren vallen

Humanoïde robots zijn serieuze deelnemers op het WK voor voetbalrobots. Ze kunnen veilig vallen. Opstaan gaat nog niet.

Nu de Champions League is beslist kunnen we uitkijken naar het voetbalkampioenschap voor robots, vanaf 29 juni in Graz, Oostenrijk. Het leuke van dit toernooi is dat er jaarlijks spectaculaire vorderingen zijn te bewonderen. Een noviteit van 2009 wordt het vallen.

Voorheen was het heel wat als een mensvormige robot overeind bleef staan. Lopen was lastig, voetballen eigenlijk te veel gevraagd. De eerste jaren van deze eeuw ging de aandacht op het kampioenschap dan ook vooral uit naar teams van kniehoge cilinders op wieltjes. Die hadden het minder druk met zichzelf en deden ook nog iets wat op voetballen leek.

Intussen zijn de rollen omgedraaid. De mensvormige robots kun je langzamerhand serieus nemen. En omdat mechanische mannetjes leuker zijn om te zien dan rijdende prullenbakken, krijgen zij nu de meeste aandacht.

Het zijn lang niet altijd de ‘usual suspects’ Amerika en Japan die het op dit evenement goed doen. Iran is bijvoorbeeld al jaren een kracht om rekening mee te houden. New Scientist maakt nu melding van een op handen zijnde publicatie in Robotics and Autonomous Systems van een Chileense groep, over voetballende robots die bekwaam zijn in het vallen.

Humanoïde robots die niet worden gehinderd, vallen niet meer zo gauw. Maar tijdens een voetbalwedstrijd kan dat gebeuren. De huidige robots hebben een soort evenwichtsorgaan om rechtop te blijven maar als dit faalt, donderen ze om als een etalagepop, met alle kansen van dien op beschadiging. De Chilenen zijn met computersimulaties op zoek gegaan naar valtechnieken die de kans op schade verkleinen. Daaruit komen strategieën die menselijke voetballers bekend zullen voorkomen.

Eén prioriteit is het hoofd te sparen – ook bij voetbalrobots een cruciaal onderdeel. Gaat het mis, dan is het zaak snel de benen in te trekken. Dan blijft het lijf zo lang mogelijk min of meer verticaal en is de kans dat het hoofd op de grond knalt minder groot.

Het is bij een val verder zaak de zwaartekrachtsenergie gespreid te laten vrijkomen. Dat betekent dat de onderdelen van het lichaam zoveel mogelijk een voor een de grond moeten raken, om te voorkomen dat de schouder of de rug de volle laag krijgt. Dus bij voorover vallen bijvoorbeeld: knieën buigen, holle rug maken, armen naar voren strekken en eventueel naar opzij proberen weg te rollen. De grappen dat robots straks ook de Schwalbe zullen beheersen zijn niet van de lucht.

Chili wil in Graz aantreden met minstens één robot waarin vijf valscenario’s zijn voorgeprogrammeerd. Opstaan komt misschien volgend jaar.

Herbert Blankesteijn

    • Herbert Blankesteijn