ik@nrc.nl

Zaterdagavond, openluchttheater Caprera in Bloemendaal. De Dijk speelt een onvergetelijk concert in de duinpan. Huub van der Lubbe zingt vol overtuiging ‘Mooier dan nu zal het nooit zijn’ en ik – 37 lentes jong – besluit mijn zus en vriendinnen te voorzien van drank.

Bij de bar is het rustig; een frisse, blonde jongen kijkt me stralend aan. Ik moet munten halen van hem bij een andere bar: met geld kan ik niet betalen.

Na een boel gehannes met statiegeld en plastic muntjes, kom ik bij hem terug voor een fles rosé.

„Eindelijk mag ik bij je bestellen”, kir ik flirtend tegen hem.

Hij kijkt me lang aan. „Inderdaad”, lacht hij. „We worden als een magneet naar elkaar toegetrokken, mevrouw.”

    • Alice Binnendijk