Spaanse gitaren in spionagefilm

Duplicity. Regie: Tony Gilroy. Met: Clive Owen, Julia Roberts, Paul Giamatti, Tom Wilkinson. In: 40 bioscopen. ***

Twee Spaanse gitaren spelen elk een eigen melodie. De ene staat voor Clive Owen, de ander voor Julia Roberts. Ze vermengen zich vloeiend tot een melodie. De melodie van de liefde tussen Clive en Julia. Hoewel liefde? Je zou het op het eerste gezicht niet zeggen.

Owen speelt een Brits geheim agent die door CIA-agent Roberts aan het begin van de film een loer wordt gedraaid. Als hij haar toevallig weer ontmoet, lijkt zijn wraak zoet. Dan volgt een flashback die een nieuw licht werpt op hun verhouding. Dan opnieuw, en zo gaat het maar door. Hoeveel plotwendingen kan een mens verdragen? Scenarist en regisseur Tony Gilroy (Michael Clayton) speelt hoog spel door ook nog de chronologie te versnijden. Gelukkig houden zijn gevatte dialogen en het spel van de sterren je bij de les.

Duplicity (‘dubbelhartigheid’) draait om de vraag wie wie voor de gek houdt. Kunnen twee spionnen elkaar bijvoorbeeld ooit vertrouwen, gewend als ze zijn aan bedrog, dubbelspel en beroepsmatige achterdocht?

Duplicity speelt hetzelfde spelletje met de toeschouwer als Roberts en Owen met elkaar: steeds probeert het scenario ons te slim af te zijn, maar een beetje getrainde kijker voelt aan zijn water dat er uiteindelijk nóg een konijn uit de hoge hoed zal worden getoverd. Helemaal op het eind klinkt het liefdesthema van componist James Newton Howard weer. Zijn we toch nog gefopt: Duplicity blijkt een als spionagefilm vermomd liefdesverhaal.

    • André Waardenburg