Rauw zeehondenhart is 'net sushi'

Een prachtige feestmaaltijd had de gemeenschap van Rankin Inlet, een gehucht in het Canadese noordpoolgebied, voorbereid ter gelegenheid van een bezoek van de Canadese gouverneur-generaal Michaëlle Jean deze week. Verse zeehonden lagen klaar in de gemeenschapshal om te delen met de eregast, naar eeuwenoud gebruik van de Inuït-bevolking.

Jean, de vertegenwoordiger van Koningin Elizabeth II in Canada, vierde het feest enthousiast mee. Behendig nam ze een ulu, een traditioneel, halfrond mesje van de Inuït, ter hand om te helpen bij het opensnijden van de prooi. „Mag ik het hart proberen?” vroeg ze, voordat ze een bebloed stukje zeehondenhart kreeg aangeboden. Ze stak het in haar mond, slikte door, en veegde haar rode vingers af aan een zakdoek.

„Het is net sushi,” zei ze, tot trots van het gezelschap. „Rijk aan eiwitten, en absoluut overheerlijk.” Vertegenwoordigers van de Inuït prezen Jean direct om „haar steun aan onze bevolking en onze cultuur.” Inuït eten het vlees en de organen van zeehonden rauw, en beschouwen dat als een manier om hun gezondheid en culturele identiteit te behouden.

Buiten Canada leidde het voorval gisteren tot een storm van protest. „Het verbaast ons dat een Canadese hoogwaardigheidsbekleder deelneemt aan zulke bloeddorstigheid,” zei een vertegenwoordiger van de People for the Ethical Treatment of Animals. Volgens een woordvoerder van het International Fund for Animal Welfare „zal het feit dat de gouverneur-generaal publiekelijk een zeehond opensnijdt en eet, niet helpen om Europese burgers en politici op andere gedachten te brengen.”

Het Europees Parlement heeft deze maand ingestemd met een invoerverbod op zeehondenproducten, een embargo dat duizenden Canadese zeehondenjagers, onder wie Inuït, inkomsten kost. Canada is van plan de maatregel aan te vechten bij de Wereldhandelsorganisatie. In Brussel was een woordvoerster van EU-commissaris Dimas, een voorvechter van het verbod, zo onthutst dat ze het ritueel van de hand deed als „te bizar om op te reageren.”

Was het eten van een stuk zeehondenhart een opzettelijke klap in het gezicht van Europa, werd Jean gevraagd. „Je kunt eruit opmaken wat je wilt,” zei ze.