Kusje levert 2,50 euro op

Restaurant

Cuba Libre

Mamelisserweg 16-18, Vijlen. www.restaurantcubalibre.nl

***

Halverwege een berg in het Zuid-Limburgse Vijlen, op de hoek van een kruispunt, ligt restaurant Cuba Libre. Binnen staan palmen, er zijn witte stoelen en loungebanken. Op de muur staat in oranje neonletters de naam van het restaurant. Het is net een bar, zonder muziek.

De eigenaar verwelkomt ons. Een snelle jongen zonder accent. Viktor Terpstra is ook eigenaar van Impulse Factory, dat inspiratiecursussen aan bedrijven geeft om „de neuzen weer dezelfde kant op te krijgen”, zo staat op zijn website. Een man van ideeën.

Het is een woensdag, en dus bestellen we het onderhandelingsmenu. We doen dit bij een in strak pak gestoken ober, met een zwart geschminkt gezicht. Hij wil lijken op een Cubaanse crimineel, vertelt hij desgevraagd. „Dat schrikt af in de onderhandelingen.”

Als voorgerecht zijn er mosselen met knoflook en rode pepers in olie gebakken, pollo cubano (een gemarineerd kippetje met rijst en boontjes) als hoofdgerecht en huisgemaakte tiramisu toe. Het eten is vooral overdadig veel, en smaakt redelijk. De mosselen drijven in de olie, waardoor we na het voorgerecht al vol zitten.

„Wij bieden dit menu aan voor 35 euro. Dan kunt u zeggen of u akkoord gaat, meneer.” Goederen of diensten inbrengen in de onderhandelingen is toegestaan, dat wisten we al. De door ons meegebrachte roman Het Diner van Herman Koch wordt met gemengd enthousiasme ontvangen. „Herman Koch, dat is Jiskefet, toch?” De ober neemt het boek mee om op internet op te zoeken hoeveel het kost (19,95 euro). Hij haalt 5 euro van de prijs af.

„En een zoen van mijn vriendin op je voorhoofd, wat levert dat op?”

„Hmm, 2,50 euro.”

„En als we onze eigen afwas doen?”

„Dan wordt het 25 euro.”

„Krijgen we daar nog koffie bij?”

„Vooruit.”

„Met een koekje?”

„Koekjes hebben we niet.”

„Een chocolaatje dan?”

„Deal.”

Stijn Bronzwaer

    • Stijn Bronzwaer