De kleine mannen willen eer voor mooi voetbal

Vanavond is de finale van de Champions League.

Is het Dreamteam van Barcelona opgewassen tegen de sterren en counters van Manchester United?

Kleine jongens worden groot. Andrés Iniesta en Lionel Messi waren respectievelijk twaalf en dertien jaar oud toen ze als voetballer toegang kregen tot La Masía, de jeugdopleiding van Barcelona. Verlegen jongens waren het nog, stil maar al duidelijk gezegend met talent. Samen doorliepen ze de jeugdafdelingen, deelden ze jaren dezelfde kleedkamer. Nu zijn ze (25 en bijna 22 jaar oud) de gezichtsbepalende spelers van het Dreamteam van Barcelona. Nog even verlegen en klein als vroeger, maar in hun acties brutaler en groter dan ruim tien jaar geleden.

Samen met de even kleine maar oudere Xavi Hernandez staan ze vanavond in het Stadio Olimpico van Rome voor de moeilijke taak Manchester United te verslaan. Zijn de kleine mannen van Barcelona in staat de mannen van de oude, doorgewinterde manager Alex Ferguson te overmeesteren met hun bliksemsnelle combinaties en solo’s, zoals ze die dit seizoen zo vaak hebben getoond? Zijn zij vanavond beter, mentaal sterker en vooral effectiever dan de Engelse kampioen met de sterren Wayne Rooney en Cristiano Ronaldo?

En dan is er Pep Guardiola, de 38-jarige coach van Barcelona. In zijn eerste jaar als technische verantwoordelijke bij de Spaanse kampioen is de leerling van de geestelijk leider van Barcelona, Johan Cruijff, overladen met complimenten. Vooral omdat hij zijn elftal liet aanvallen volgens de wetten van het theater: amusement tot de laatste snik. In de halve finale van de Champions League tegen Chelsea werd kunstliefhebber Guardiola geconfronteerd met het harde realisme van zijn oudere collega Guus Hiddink. De Nederlandse coach van Chelsea zag in dat zijn ploeg op artistiek niveau geen kans had tegen de kampioenen van het verbazingwekkende tiktakvoetbal en sommeerde zijn spelers vooral een fysieke strijd aan te gaan. Dan maar het voetbal vermoorden, wist Hiddink.

Hiddinks oorlogsmethode leidde tot afzichtelijke taferelen, met de hysterische reacties van Michael Ballack en Didier Drogba na de uitschakeling tot gevolg. De Nederlandse coach nam de tot op het bot gefrustreerde spelers in bescherming. Want wie zo opgeladen is doet rare dingen, wist hij. Of de arbitrage Barcelona te goedgezind was deed er niet toe. Hiddink, Drogba, Ballack en andere Chelsea-spelers waren zichzelf niet en namen hun functie van rolmodel voor lief. De Europese voetbalfederatie stelde de spelers in staat van beschuldiging wegens hun wangedrag. Hiddink blijft als aanjager buiten schot. Guardiola dankte na afloop de god van het mooie voetbal én Iniesta, die voor de beslissende gelijkmaker zorgde.

Iniesta, de naam is weer gevallen. ‘De witte prins’, zo noemen ze hem, omdat hij wel erg wit is voor een Spanjaard. Een prins omdat hij geen koning is. Hij is iets te onderdanig om koning te zijn. Altijd is hij bezig om anderen te bedienen. Vanaf zijn jeugdjaren al, toen hij tegen zijn ouders zei: „Mam en pap, ik wil naar Barcelona. Ik wil niet naar Real Madrid of Valencia.” Zijn ouders, die in Albacete woonden, zagen meer in Real Madrid. Maar Andrés Iniesta wilde naar La Masía. Daar, op de boerderij buiten Barcelona, leerde hij Guardiola kennen als jeugdtrainer. Hij leerde Messi kennen, de jeugdige Argentijn die nog kleiner was dan hij. In Argentinië konden Messi’s ouders de groeihormonen die door de artsen van de club Newell’s Old Boys werden aangeprezen, niet betalen. Barcelona bood Messi wél de financiën en de ‘groeimiddelen’ en liet de hele familie overkomen naar Spanje.

De witte prins Iniesta en ‘de vlo’ Messi groeiden samen op. Dankzij Guardiola kregen de twee andere trainingsmethoden dan de rest. Hun beweeglijkheid, snelheid en balvaardigheid mochten niet lijden onder kracht- en conditietraining en de hormonale suppleties. Ze wonnen aan kracht, maar dat was vooral om hun techniek tot het uiterste te kunnen uitbuiten. Opmerkelijk is dat Messi zelden geblesseerd raakt, zelfs niet door de talrijke aanslagen die hij ‘uitlokt’ door de onnavolgbare solo’s.

Xavi mag dan als spelverdeler het verlengstuk zijn van Guardiola, Iniesta is de speler van de ‘eindpasses’. Altijd vindt hij een oplossing, bijna altijd vindt hij een medespeler (Messi, Eto’o, Henry) die kan scoren. Dacht hij maar eens aan zichzelf, zoals in de slotfase van het duel met Chelsea toen hij een passje van Messi verzilverde tot de beslissende gelijkmaker.

Guardiola, eens de bestuurder in het veld van Cruijff, zei een keer tegen Xavi: „Jij zult mij eens doen vergeten, maar Iniesta doet ons allemaal vergeten.” Voor de coach is Iniesta het rolmodel. „Als jeugdtrainer heb ik altijd gezegd: Iniesta is het voorbeeld. Hij draagt geen oorringen, doet geen gel in zijn haar, heeft geen tatoeages. Hij denkt niet aan zichzelf, alleen aan de mensen om zich heen.”

Iniesta, Messi en Xavi mogen dan vanavond meespelen, het ontbreken van de aanvallende verdedigers Dani Alves en Eric Abida en van de spijkerharde Mexicaan Rafael Marquez kan Barcelona weleens opbreken tegen Manchester United, dat de counter als weinig andere ploegen beheerst. Wanneer Cristiano Ronaldo op scherp staat, kan zelfs het moderne voetbal van Barcelona bezwijken.

    • Guus van Holland