Een bron van hoop voor alle vrouwen met verouderende oksels

Vorige week was het ideale moment om, als beroemdheid zijnde, je relatie stilletjes uit te maken, omdat de breuk van Jan en Yolanthe al de aandacht van het Nederlandse volk, Jan Peter Balkenende en de Verenigde Naties opeiste.

Dus grepen Patricia Paay en Adam Curry hun kans en maakten het na twintig jaar uit. Niemand had het door, ik ook niet, terwijl ik vrijdagavond nog had zitten kijken naar Patricia, die jurylid is bij het bizarre Holland’s Got Talent.

Ik was dus beduusd, toen ik het las. Vooral omdat de relatie tussen Paay en Curry nou net de enige celebrity-relatie is die ik al vanaf mijn kindertijd intensief volg.

Dat komt zo: vroeger woonden ze bij mij om de hoek in de Amsterdamse Beethovenstraat. Ze hadden een appartement boven een drogisterij die Minerva heette, maar die door ons De Gouden Kop werd genoemd, omdat er een logo van een mannetje met een gouden hoofd in de etalage hing.

Wij kwamen vaak bij De Gouden Kop om Slush Puppy’s te halen: bekertjes felblauw schaafijs waar je stevige hoofdpijn van kreeg. En dan keken we altijd even of de Cadillac van Adam Curry voor de deur stond. ‘Ze zijn thuis’, zeiden we dan tegen elkaar.

Het was een prettig ritueel, dat onlosmakelijk verbonden was met het blauwe schaafijs en de bijbehorende koppijn. Ach, de vervlogen jeugd...

Dat dacht ik trouwens niet toen ik jaren later Patricia Paay terugzag bij Holland’s Got Talent. Ze had nog steeds die jeugdige uitstraling en oogopslag. Alleen haar oksels waren verouderd.

Mijn theorie is dat je tegenwoordig aan vrouwen op leeftijd, als zij eenmaal volgebotoxt en leeggeliposuct zijn, alleen nog aan hun oksels, hun hals (Mary Borsato) of hun handen (Sarah Jessica Parker) kunt zien hoe oud ze werkelijk zijn.

Maar goed, Patricia trok zich niets van haar oude oksels aan en stak haar armen onbevangen in de lucht als een kandidaat weer iets moois had gedaan. Ik schreef haar jeugdige vrolijkheid toe aan haar relatie met Adam Curry, die zestien jaar jonger is. En dan ook nog zo’n langdurige relatie. Fantastisch. Een bron van hoop voor alle vrouwen met verouderende oksels.

Maar nu is Adam er dus toch vandoor met een vrouw die in deze context een groen blaadje genoemd kan worden – Micky Hoogendijk, BN’er van beroep. Ik ben een illusie over relaties armer, en mijn mooie jeugdherinnering is bezoedeld.

Lees eerdere columns van Aaf op nrcnext.nl/aaf

    • Aaf Brandt Corstius