Belegger negeert politieke risico's

De jongste kernproef van Noord-Korea is niet goed voor de zenuwen van beleggers in het naburige Zuid-Korea, evenmin als het vooruitzicht van toegenomen politieke spanningen als gevolg van de klaarblijkelijke zelfmoord van de voormalige president van het Zuiden, een vooraanstaande campagnevoerder tegen corruptie. De beleggersreactie op deze gebeurtenissen zou wel eens een tikkeltje te flegmatisch kunnen zijn.

Weliswaar zal geen van beide voorvallen waarschijnlijk leiden tot een ontsporing van het voorzichtige economische herstel van het land. Zuid-Korea is de op drie na grootste economie van Azië, en vruchtbaar territorium voor de ‘groene loten’-brigade.

Een enorm stimuleringspakket ter grootte van 5 procent van het verwachte bruto binnenlands product (bbp) over 2009 heeft ertoe bijgedragen dat de voor het seizoen gecorrigeerde groei in het eerste kwartaal positief is geworden, terwijl de meeste andere Aziatische landen in de rode cijfers zijn blijven steken. De superwispelturige Koreaanse munt, de won, lijkt eveneens te stabiliseren na een val van 33 procent ten opzichte van de dollar eind 2008.

De lof komt president Lee Myung-Bak toe, die de economie tijdens de financiële crisis stevig onderhanden heeft genomen. Zijn regering heeft de kredieten voor kleine ondernemingen effectief gegarandeerd. Door de staat gesteunde fondsen zijn gesticht voor het opkopen van bezittingen om bij te dragen aan de herstructurering van sleutelsectoren als de scheepsbouw, de automobielindustrie en de banken.

Maar de zelfmoord van Roh Moo-hyung, die werd achtervolgd door corruptieaantijgingen, dreigt de politieke thermometer te doen stijgen en de steun voor Lee te verzwakken, zelfs binnen zijn eigen Grote Nationale Partij. Terwijl Roh een voorstander was van sociale gelijkheid en hoge belastingen voor de rijken, is het thema van Lee steeds groei en industriële vooruitgang geweest. Dat verhoudt zich slecht tegen een achtergrond van stijgende werkloosheid en dalende lonen.

De ondergang van Roh kan de publieke steun voor Lee ondermijnen. Als dat zo is, zou de zittende president wel eens moeite kunnen hebben de hervormingen erdoor te drukken die Zuid-Korea nodig heeft, zoals het saneren van de staatsindustrieën en het aanpakken van het stagnerende onderwijssysteem. Er is niet veel dat Lee kan doen om Noord-Korea tegemoet te komen, maar het stopzetten van Rohs verzoenende beleid heeft de zaken er waarschijnlijk niet beter op gemaakt.

Beleggers blijven stoïcijns. De belangrijkste index van Korea sloot maandag gelijk, ondanks een koersval van 7 procent eerder op de dag. Net als bij de terreuraanslagen in Mumbai, de rellen in Griekenland en de oorlog in Georgië van vorig jaar, lijken de markten meer belangstelling te hebben voor de komende bbp-cijfers. Maar ook al zou het gewone leven schijnbaar snel over gaan op de orde van de dag, beleggers doen er goed aan de onderliggende geopolitieke risico’s niet te onderschatten.

John Foley

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com