Vierde titel op rij voor hockeyers Bloemendaal

Bloemendaal won gisteren het beslissende duel met Amsterdam in de play-offs om de landstitel. „Als de strafcorner bij Amsterdam niet loopt, gebeurt er weinig.”

Eigenlijk is het geen verrassing, de hockeyers van Bloemendaal bleken gisteren weer de sterkste. Hoewel Amsterdam een dag eerder de stand in de play-offs knap gelijk trok, domineerde de ploeg van de Argentijnse coach Max Caldas de derde en beslissende wedstrijd. Op ’t Kopje werd het 1-0 voor Bloemendaal, de vierde titel op rij en de dertiende in totaal sinds de invoering van de hoofdklasse in 1979.

Vooral in de eerste helft was Bloemendaal de betere ploeg. Het duurde echter tot de verlenging voordat de dominantie ook op het scorebord te zien was. Bloemendaal kreeg mogelijkheden genoeg, maar was slordig in de afronding. Zo kwamen Ronald Brouwer en de Australiër Jamie Dwyer vrij voor de keeper van Amsterdam, Klaas Veering. Maar hij zat goed in de wedstrijd en wist de schoten van de spitsen van Bloemendaal te stoppen.

Na rust speelden beide ploegen slordig. Passes kwamen niet aan en veel ballen belandden buiten de lijnen. Amsterdam nam langzaam het initiatief over. Vlak voor het einde van de reguliere speeltijd mocht de ploeg van coach Sjoerd Marijne zich opstellen voor een strafcorner, nadat Brouwer te wild met zijn stick had uitgehaald naar de bal. Het enthousiaste Bloemendaalse publiek was op slag stil. Zaterdag was Amsterdam namelijk met 3-2 te sterk, door drie benutte strafcorners van Taeke Taekema. De bal werd ditmaal echter niet goed gestopt, waardoor de strafcornerspecialist geen poging kon doen om te scoren. De misser werd op de tribune luid gevierd.

In de verlenging nam Bloemendaal het heft weer in handen. Al na drie minuten maakte Brouwer, die ook in de halve finale tegen Rotterdam beslissend was, in de extra tijd de golden goal. Op aangeven van de Spanjaard Rodrigo Garza tikte de spits de bal simpel binnen.

Bij Amsterdam was de teleurstelling groot. „Nog nooit waren we zo dichtbij”, reageerde coach Marijne. Vorig jaar stonden Amsterdam en Bloemendaal ook al tegenover elkaar in de finale. Bloemendaal was toen na twee wedstrijden kampioen.

Marijne gaf de scheidsrechters mede de schuld van de nederlaag. „Ik ben zeer teleurgesteld in het niveau van de arbitrage. Wij kregen veel onterechte strafcorners tegen. Daar hebben we niet direct door verloren, maar dat maakte het wel extra lastig.” In totaal kreeg Bloemendaal zeven strafcorners mee, Amsterdam drie. „Ja, als de strafcorner bij Amsterdam niet loopt, gebeurt er weinig”, reageerde coach Caldas van Bloemendaal met een tevreden glimlach.

Hoewel zijn ploeg zaterdag mat en afwachtend speelde, beweerde de Argentijnse coach zich voor het beslissingsduel weinig zorgen te maken. „Amsterdam speelde de tweede wedstrijd beter, maar eigenlijk kregen ze, op de strafcorners na, weinig kansen.”

Geen van de spelers van Bloemendaal speelde echter een goede wedstrijd. Toch besloot Caldas hen niet toe te spreken. „We hadden heel de nacht kunnen analyseren, maar dat heeft geen zin. Ik heb ze ruimte gegeven het verlies zelf te overdenken. Daar hebben ze mij niet voor nodig.”

Dat beaamt aanvoerder Teun de Nooijer van Bloemendaal na de prijsuitreiking met een biertje en een fles champagne in zijn handen. „We zagen zelf ook wel in dat we gisteren weinig wilskracht toonden, de gemakzucht was erin geslopen. In dit duel toonden we dat we na drie titels ook echt die vierde wilden winnen.”

De hockeyers mogen één dag feesten. Daarna moeten ze weer op het trainingsveld verschijnen. Volgende week staat het finaleweekeinde van de European Hockey League op het programma. In de halve finale speelt Bloemendaal zaterdag tegen Rotterdam. De finale is een dag later.