Twee miniconcertjes in de Matinee

Klassiek Freiburger Barockorchester o.l.v. Gottfried von der Goltz, met Neal Davies. Werken van Zelenka en Bach.***

Eigentijds Asko/Schönberg o.l.v. Reinbert de Leeuw. Werken van Birtwistle en Schönberg. Gehoord: 23/5 Concertgebouw, Amsterdam. Radio 4: 26/5 20 uur.****

Musici zijn ook maar mensen, en die worden soms ziek. Helaas viel daardoor een op papier interessante ZaterdagMatinee uiteen in twee losse concertjes. Het oorspronkelijke plan: voor de pauze Bach door barokspecialisten, en na de pauze een wereldpremière van Wolfgang Rihm door moderne muziekspecialisten.

In beide helften zou bariton Matthias Goerne optreden als verbindende schakel. Goerne werd echter op het laatste moment ziek. Collega Neal Davies verving hem in Bachs Ich habe genug, BWV 82. Het werk van Rihm, geschreven in opdracht van de ZaterdagMatinee werd geschrapt – zo’n wereldpremière studeer je niet in een dag in.

Davies benutte zijn invalbeurt in Ich habe genug niet om grote indruk te maken. Zijn stemgeluid heeft veel resonans, maar weinig kern, en hij wist daardoor nauwelijks expressieve ruimte te vinden naast het toch al weinig precies spelende Freiburger Barockorchester.

Geconcentreerder was men zonder solist in Zelenka’s alleraardigste Ouverture a 7 concertanti in F, ZWV 188, met onder meer een puntig en parmantig ‘Menuetto’ en een fris opgepookte ‘Folie’.

Het tweede miniconcertje, door Asko/Schönberg, verwees naar het eerste in Birtwistles Bach Measures (1996), zeven orkestraties van koraalvoorspelen van Bach. In toenemende mate verkleurend, versnipperend en vervreemdend baant Birtwistle zich een weg door Bachs noten. Asko/Schönberg speelde extreem verzorgd, met dwars door alle ingrepen heen begrip van grote lijnen en contrapunt.

In plaats van Rihms nieuwe compositie, die later alsnog zal worden uitgevoerd, speelde Asko/Schönberg de Kammersymphonie, op. 9 van Arnold Schönberg. Voor de musici afkomstig uit het Schönberg Ensemble was en is dit lijfrepertoire, zoals te horen viel in de enerverende en dynamische uitvoering, met een schijnbaar volledig geïnternaliseerd tempoverloop. Samenspel van het hoogste niveau, waardoor de missing link toch even kon worden vergeten.

    • Jochem Valkenburg