Speculatie is erger

Toen ik eind jaren 60 in Amsterdam kwam studeren stond de stad, ook de grachtengordel, vol met krotten. We gingen wonen in ‘onbewoonbaar verklaarde’ woningen waar niemand naar omkeek.

We repareerden de daken en kregen water en elektriciteit van buren, die liever jongelui naast zich hadden, dan instortende panden. Speculatie was de oorzaak dat Amsterdam bijna een spookstad dreigde te worden.

Nu heeft mijn dochter zich na haar studie gevestigd als anti-kraker bij een woningbouwvereniging. Ze betaalt 300 euro per maand. De binnenkant moest ze zelf opknappen na gebruik als hasjplantage. Een half jaar was zij ervan verzekerd daar te kunnen wonen. Haar enige recht als ‘huurder’ is dat ze binnen twee maanden moet vertrekken als de woning gerenoveerd gaat worden. Dat is wonen in Amsterdam.

Maar het feit dat er krakers zijn, houdt de projectontwikkelaars en eigenaars van grote panden scherp. Zo laten zij geen leegstand ontstaan en het voorkomt speculatie. Daarom moeten krakers ook niet makkelijk uit de woningen te zetten zijn. Het is juist goed als zij steeds weer andere argumenten bedenken tegen ontruiming.

Ik betreur het dat een projectontwikkelaar Rosanne een studio heeft beloofd, en die nog voor de bouw heeft laten kraken. Maar bij de huidige grote woningvraag in Amsterdam is speculatie, zeker in deze tijd van crisis, erger dan kraken na een jaar leegstand.

Drs. M.A.Bervoets

Amsterdam