De hype van Ditto is al bijna voorbij

Pop Gossip, 24/5 Paradiso Amsterdam.*

Was ze niet goed bij stem, of heeft Beth Ditto afgeleerd hoe ze zuiver moet zingen? Met een hemeltergende krijsstem worstelde de zangeres van de Amerikaanse groep Gossip zich gisteren door een uurtje repertoire. Wie dacht dat Madonna een matig zangeres was, had Ditto’s versie van Into the groove moeten horen. Zo vals, zo volledig ontdaan van swing, zo lelijk.

Jammer, want twee jaar geleden was Beth Ditto nog ieders favoriete popidool in de dop. Ze verscheen in volle naakte glorie op een tijdschriftomslag, zong een innemend pleidooi voor het Amerikaanse homohuwelijk en was het levende bewijs dat stevige lesbische meisjes cool kunnen zijn. Niemand verbaasde het dat de grote Rick Rubin, producer van Red Hot Chili Peppers en Johnny Cash, met dit veelbelovende popfenomeen de studio in wilde.

Hopelijk heeft Rubin er meer van kunnen brouwen op het binnenkort te verschijnen album, dan de aanfluiting die de band gisteren op het podium liet horen. De combinatie van hippe elektrorock met doorleefde soul die de eerdere kennismaking met de groep zo verfrissend maakte, bleek verdampt in een houterig soort disco. Doorstampende drums hielden het tempo erin, maar de muziek klonk knullig en Ditto overschreeuwde zich schromelijk.

Gevreesd moet worden dat Gossip niet de redding van de rockmuziek is, maar een kortstondige hype die haar beste tijd alweer heeft gehad. Met haar kittige pagekopje en potsierlijke danspassen kon Beth Ditto even de schijn ophouden dat ze een ster is. Iedereen met oren aan zijn of haar hoofd wist binnen de kortste keren beter.