Corporaties doen veel meer dan problemen oplossen

Enerzijds steken corporaties miljoenen in `probleemwijken`. Anderzijds steken zij geld in het leefbaarder maken van wijken. In het artikel `Miljoenen voor wijken nutteloos` (NRC Handelsblad, 13 mei) gaat het over probleemwijken.

Het kabinet wil problemen (overlast, onveiligheid, criminaliteit, vandalisme) tegengaan door in stenen (succesvol volgens onderzoekers) en in betrokkenheid (buurtregisseurs, steunpuntsfuncties) te investeren. In de niet officiële `probleemwijken` is het revitaliseren van vergrijsde buurten meestal het doel. Binnen een beleid waar alles gedaan wordt om jonge en oude mensen met of zonder beperking te laten participeren in de samenleving, is investeren in stenen niet voldoende. Naast het realiseren van brede scholen, steunpunten, ouderenhuisvesting, starterswoningen en gezondheidscentra zullen verbanden moeten worden gelegd tussen mensen. Wie constateert dat een mantelzorger er even tussenuit moet? Wie signaleert problemen bij jongeren of eenzaamheid bij ouderen? Het is prachtig dat gemeenten, instellingen én de corporaties bereid zijn dáár geld in te steken. En geen onderzoek maakt mij wijs dat dát geen revenuen oplevert. In veel projecten nemen corporaties het initiatief waar gemeenten de regie laten liggen. De `pijnlijke conclusie` waarover in het artikel wordt gerept blijkt vooral te gelden voor investeringen van corporaties in overlast en onveiligheid. En die los je inderdaad niet op met een barbecue.

De door mij veronderstelde leefbaarheid is een optelsom van aspecten als geborgenheid en veiligheid, fysieke en sociale aspecten. Omdat die per wijk verschillen, kan daar niet één economische analyse of conclusie op worden losgelaten. Ik ben blij dat corporaties, ook buiten `probleemwijken` hun verantwoordelijkheid nemen. En dat de focus bij hen niet alleen ligt op het terugdringen van overlast en onveiligheid.

Ir Gustav Breuer, senior adviseur en procesmanager bij AAG in Den Bosch.

    • Gustav Breuer