Linkse pers

Er speelt zich op dit moment in Italië een politieke operette af die zijn weerga niet kent. De hoofdrolspeler is niemand minder dan premier Berlusconi, die man die narcisme paart aan grenzeloze schaamteloosheid, die er een hobby van heeft gemaakt om zich op internationale ontmoetingen te gedragen als een popiejopie in een bar in Milaan, wat de helft van Italië prachtig vindt en waarvoor de andere helft zich diep schaamt.

Het begon allemaal met de bekendmaking van de kandidatenlijst van zijn partij voor de Europese verkiezingen. Hij had er een heel leger aan zogenaamde veline opgezet. In het Nederlands hebben we daar niet eens een woord voor. Maar dat zijn van die typisch Italiaanse showgirls die de imbeciele televisieprogramma’s opfleuren met hun schaarsgeklede verschijning. Maar zijn vrouw kreeg er lucht van en werd woedend. Toen heeft hij schoorvoetend de veline van de lijst geschrapt.

Vervolgens dook hij op bij een verjaardagsfeestje van een achtienjarig fotomodelletje, dat hem ‘Papi’ noemt en vol trots aan de journalisten vertelt dat ze zo vaak bij hem op bezoek komt en dat hij zo lief voor haar is. Dit was aanleiding voor zijn vrouw om een scheidingsprocedure in gang te zetten. In de pers verklaarde zij dat haar man, de premier van Italië, minderjarigen frequenteert, dat het niet goed met hem gaat en dat hij hulp nodig heeft.

En hoe verdedigt Berlusconi zich? Door te zeggen dat het allemaal een complot is van de linkse pers. Dat is nu in Italië een goede grap geworden. In plaats van „sorry, schat, ik kan alles uitleggen, het is niet wat het lijkt”, zegt iedereen nu „het is een complot van de linkse pers”.

Intussen heeft diezelfde linkse pers bewezen dat zijn versie van de gebeurtenissen vol inconsistenties en leugens zit. De premier weigert hierop te reageren, omdat hij niet wil praten met mensen die hem bekritiseren. En deze week is hij door een rechter veroordeeld wegens corruptie. Berlusconi permitteert het zich om de rechter aan te vallen en om zich te verdedigen door te roepen: „De Italianen staan achter mij!” Dat is pas populisme. Italië smult met het schaamrood op de kaken.

Ilja Leonard Pfeijffer