Kennelijk maakt het niet uit of een website beige is

Het is maar goed dat de internetboom voorbij is, want ik had me niet weten te redden als ik werk had moeten vinden in de internetboom. Ik heb geen gevoel voor internetzaken. Zo heb ik, toen Marktplaats.nl begon, voorspeld dat het niets zou worden.

Dat was een heel slechte voorspelling. Laatst kreeg ik een vrolijke mail van Marktplaats, dat ze al tien jaar bestonden. En ik geloof dat de jongens die erachter zitten, nu miljardair zijn.

Ik ging indertijd af op het uiterlijk van Marktplaats, dat in tien jaar amper veranderd is. Die beige achtergrond, dat lelijke logo, die vele, kleine, bruine lettertjes. En het storende feit dat als je een poes zoekt, je ook een placemat met daarop een afbeelding van een poes vindt. (Of soms zelfs eerder de placemat met de poes erop dan de poes zelf.)

Maar vooral dat beige stoorde me. En nu moet ik, tien jaar na dato, erkennen: kennelijk maakt het niet uit of een website beige is. Het gaat om het idee, en het idee van Marktplaats is fantastisch.

En dan is er nog zoiets raars, met websites. Of eigenlijk met alle bedrijven. Waarom doet één site het heel goed, en een andere, die precies hetzelfde is, helemaal niet? Je hebt bijvoorbeeld ook Marktplaza, en Speurders, en Marktgigant, en 2dehands, en iets dat heel wervend Aanbodpagina heet. Maar ik hoor nooit eens iemand zeggen: ‘Ik heb een fiets nodig. Even kijken op Aanbodpagina.’

Dat monopolie van Marktplaats op de in- en verkoop van alle oude rommel van Nederland komt misschien doordat je er een werkwoord van kunt maken. ‘Ik ga het even marktplaatsen.’ Dat klinkt lekker actief; niet alsof je urenlang versuft naar piepkleine foto’s van fietsjes zit te staren, met daarbij verkoopteksten in geheel zelfbedachte spelling van mensen uit verre dorpen waar je heus niet helemaal heen gaat rijden.

Voor mij is marktplaatsen trouwens iets anders; ik zoek niet gericht naar dingen die ik nodig heb en die ik dan ga kopen. Ik zoek gewoon. Af en toe. Even kijken of er een Missoni-truitje wordt aangeboden, in mijn maat, voor bijna niks. Even kijken of iemand toevallig zijn privé-eiland met daarop een houten huisje en vuurplaats wil verkopen. Per ongeluk voor een appel en een ei.

Markplaatsen is dus, in mijn woordenboek, net zoiets als googlen of internetten in het algemeen: loze tijdsbesteding die niet eens een goede tweedehands fiets oplevert.

Aaf Brandt Corstius