Heftig!

Heftig! Ik was met mijn vader 2 nachtjes in Parijs. We hadden een eind gelopen en we waren ondertussen op een plein (hoek rue du Cardinal en de rue Monge), ik had een glas ice tea op en had net een glas water besteld. Opeens zagen we een politiebus stoppen (nogal gewoon in Parijs) maar dit keer was het minder gewoon want de ME kwam eruit. Toen keek ik verder in de straat en er stonden wel duizend (overdreven) politiebussen. Toen hoorden we (zagen we) een kring met studenten die iets riepen, maar we wisten niet wat. Er kwamen veel mensen op af, ik bleef zitten en papa ging kijken. Ik ben altijd een beetje bang want papa is journalist en die zijn meestal wel nieuwsgierig dus was ik bang dat hij opgepakt zou worden. Maar opeens kwamen de studenten onze kant op en konden we verstaan ze zeiden: laat onze kameraad vrij. Mijn vader maakte een foto van een politieagent maar die vroeg of hij dat niet wilde doen. Er ontstond een file. Er was al een bus langs gekomen die op de andere kant van de hoek stil moest staan. De mensen die er in zaten bleven zitten, maar na een tijd moesten of gingen ze er uit. Ik had dat glaasje water besteld, maar ik dronk in 1 minuut maar 1 slok, natuurlijk omdat ik het zo indrukwekkend, spannend en interessant vond. De bus mocht ondertussen rijden wel 1 dikke vette meter. Ver hé. Toen kwam er meer ME uit de bussen. Toen zei papa dat ze de straat schoon gingen vegen. Toen zei ik: maar, wat is dat? Papa zei: nou, dan gaan ze heel ruw alle mensen weg duwen. Wij gingen terug naar ons hotel en de dag ging gewoon weer rustig verder. Maar ik heb nog nooit zo iets heftigs meegemaakt. Charlie van Dijl, 10 jaar, uit Rotterdam Dijl, Charlie van

Ik was met mijn vader 2 nachtjes in Parijs. We hadden een eind gelopen en we waren ondertussen op een plein (hoek rue du Cardinal en de rue Monge), ik had een glas ice tea op en had net een glas water besteld. Opeens zagen we een politiebus stoppen (nogal gewoon in Parijs) maar dit keer was het minder gewoon want de ME kwam eruit. Toen keek ik verder in de straat en er stonden wel duizend (overdreven) politiebussen. Toen hoorden we (zagen we) een kring met studenten die iets riepen, maar we wisten niet wat. Er kwamen veel mensen op af, ik bleef zitten en papa ging kijken. Ik ben altijd een beetje bang want papa is journalist en die zijn meestal wel nieuwsgierig dus was ik bang dat hij opgepakt zou worden. Maar opeens kwamen de studenten onze kant op en konden we verstaan ze zeiden: laat onze kameraad vrij. Mijn vader maakte een foto van een politieagent maar die vroeg of hij dat niet wilde doen.

Er ontstond een file. Er was al een bus langs gekomen die op de andere kant van de hoek stil moest staan. De mensen die er in zaten bleven zitten, maar na een tijd moesten of gingen ze er uit. Ik had dat glaasje water besteld, maar ik dronk in 1 minuut maar 1 slok, natuurlijk omdat ik het zo indrukwekkend, spannend en interessant vond. De bus mocht ondertussen rijden wel 1 dikke vette meter. Ver hé.

Toen kwam er meer ME uit de bussen. Toen zei papa dat ze de straat schoon gingen vegen. Toen zei ik: maar, wat is dat? Papa zei: nou, dan gaan ze heel ruw alle mensen weg duwen.

Wij gingen terug naar ons hotel en de dag ging gewoon weer rustig verder. Maar ik heb nog nooit zo iets heftigs meegemaakt.

Charlie van Dijl, 10 jaar, uit Rotterdam