Belaagde psychiater

Gabriel Byrne als psychiater Paul in In Treatment

Dvd tv-serie

In Treatment

seizoen 1 (deel 1, 650 min.) € 44,99 * * * *

De tv-serie In Treatment is buitengewoon kaal en sober van opzet. Elke aflevering zien we een psychiater cliënten ontvangen in zijn kamer. Ze praten over problemen en aan het einde van de sessie is de aflevering, die 25 minuten duurt, voorbij.

Zo’n gegeven klinkt als een flinke gok, en dat is het ook. Zelfs toneel is niet zo toneelmatig. De camera verlaat nauwelijks de ruimte en de beelden schakelen rustig van psychiater naar patiënt en terug. Er zijn geen flashbacks, geen verhalen die in beeld worden gebracht. De kijker is overgeleverd aan de tekst en de acteurs.

Bij In Treatment ben je dan in goede handen. Wat het drama opstuwt is dat de patiënten niet klagerig of landerig zijn, maar zich juist buitengewoon assertief opstellen naar Paul, de psychiater. Ze belagen hem en hebben zo hun eisen. De jonge arts Amy is verliefd op hem en wil met hem naar bed. De legerpiloot Alex worstelt met het idee dat hij niets voelt nadat hij in Irak een school met onschuldige kinderen heeft gebombardeerd. Maar als Paul hem adviseert, ontwijkt hij de raad door te beweren dat Paul hem niet echt helpt.

Paul raakt zo aan het twijfelen dat hij hulp zoekt bij zijn eigen vroegere therapeute, Gina. Zo krijgt de serie structuur: vier maal zien we bij Paul hoe hij moeizaam vordert met de vijf patiënten (er is ook een stel in relatietherapie) en dan hoe hij de week heeft verwerkt. Deze dvd toont de eerste vijf weken, met 25 aflevering nog maar de helft van de 43 afleveringen die seizoen 1 beslaat.

De mooi op leeftijd geraakte Gabriel Byrne is als psychiater Paul uiterlijk een baken van rust. Ook zijn lage timbre helpt om zijn onrustige patiënten te kalmeren. Als hij zich toch opwindt, hoor je zijn Ierse accent.

Bij Gina (gespeeld door Dianne Wiest) zijn de rollen omgedraaid en gedraagt Paul zich zelf als de klant die als een koning wil worden behandeld. Wiest laat hem betijen en observeert hem met haar knijpoogjes alvorens een schrandere vraag te stellen. Wiest, een van de voormalige muzes van Woody Allen, is oud en gezet geworden, maar heeft nog steeds die intrigerende lichte gekte in haar blik.

De acteurs dragen dit psychologisch praatdrama. Dat lukt ze alleen omdat er ook een goed scenario ligt. De gevoerde gesprekken bevatten genoeg verrassingen, dilemma’s en wendingen om te willen blijven luisteren hoe alle personages zich langzaam openen. Het gaat om de grote thema’s, liefde, dood, eenzaamheid, die secuur en levendig worden uitgediept. Dat compenseert ruimschoots het gebrek aan actie en beweging.