Nieuwe president-commissaris voor Lloyds is moeilijk te vinden

Royal Bank of Scotland (RBS) heeft het naar verhouding makkelijk gehad. Toen de noodlijdende Britse bank eerder dit jaar op zoek was naar een president-commissaris, werd de taak vereenvoudigd doordat Sir Philip Hampton de enige echte kandidaat was. Headhunters die voor Lloyds Banking Group werken, worden nu met een soortgelijk dilemma geconfronteerd ten aanzien van een zelfs nog zwaardere baan.

De zoektocht is begonnen, nu de catastrofale fusie van vorig jaar met concurrent HBOS president-commissaris Sir Victor Blank de kop heeft gekost. Blank maakte zondag zijn besluit om af te treden bekend. Hij hoeft niet op te stappen vóór juni 2010, maar zelfs tegen die tijd zal Lloyds nog steeds moeite hebben weer winstgevend te worden.

De baan van president-commissaris is een soort PR-nachtmerrie. Om de gewenste 1,5 miljard pond aan synergievoordelen uit de HBOS-transactie te kunnen persen, zal de nieuwe man of vrouw akkoord moeten gaan met het schrappen van duizenden banen. Nu de overheid de voornaamste aandeelhouder is, zal het salaris waarschijnlijk geen adequate compensatie vormen voor alle negatieve krantenkoppen die de betrokkene zal moeten trotseren.

Het belang van de staat van 43 procent zal de bank er intussen van weerhouden zich écht onafhankelijk op te stellen en de bonussen te betalen die nodig zijn als je toptalenten wilt aantrekken. Als de Conservatieven volgend jaar de algemene verkiezingen winnen, kan de druk om de door Labour geïnitieerde HBOS-overeenkomst te herzien een wijziging van de voorwaarden afdwingen, mogelijk door opnieuw het mededingingsrecht een rol te laten spelen, dat in eerste instantie terzijde werd geschoven. Dat zou kunnen betekenen dat de bank weer zal worden opgesplitst nog vóór de integratie is bezegeld.

Zelfs zonder al deze mitsen en maren hebben de headhunters een nog groter probleem. Wie de baan ook krijgt, zal ervaring moeten hebben in de financiële sector. Maar iedere vorm van blaam door de kredietcrisis zal onwelkom zijn. Nu Hampton ergens anders aan het werk is gegaan, lijkt de kandidatenlijst vreselijk kort.

Lord Leitch, de president-commissaris van Scottish Widows, lijkt aan kop te liggen. Maar hij zit al in de raad van commissarissen van Lloyds sinds 2005, waardoor hij slechts een klein beetje minder schuld draagt voor het HBOS-debacle dan de vertrekkende Blank. Sir Win Bischoff kampt met het feit dat hij in verband kan worden gebracht met de problemen van Citigroup. En op 68-jarige leeftijd is hij misschien ook te oud om Lloyds weer terug te kunnen voeren naar de particuliere sector. Weinig commissarissen bij HSBC of Barclays zullen waarschijnlijk graag de overstap maken naar een bank die momenteel feitelijk staatseigendom is. Dan blijft eigenlijk alleen Mervyn Davies nog over, de vroegere president-commissaris van Standard Chartered.

Zijn onbezoedelde blazoen, zijn bankierservaring en zijn relatieve jeugdigheid (hij is 56) zouden hem voor Lloyds net zo ideaal moeten maken als hij voor RBS was. Maar hij wordt te zeer geassocieerd met Labour. De Conservatieven zouden tegen zijn benoeming kunnen zijn. Om zijn onpartijdigheid te bewijzen zou hij waarschijnlijk moeten aftreden als handelsminister. Maar dat zal hij waarschijnlijk niet erg vinden.

George Hay

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com