Een islambasher? Welnee

Barry Madlener doet voor Geert Wilders mee aan de Europese verkiezingen.

Hij doet mondjesmaat mee aan lijsttrekkersdebatten en houdt zijn boodschap simpel.

Madlener trekt in de politiek op de juiste momenten de juiste conclusie. (Foto Willem Sluyterman van Loo) Den Haag, 9 april 2009. Lijsttrekker voor de Europese Verkiezingen van de PVV, Barry Madlener. Foto: Willem Sluyterman van Loo , Sluyterman van Loo, Willem

Krijtstreeppak, schoenen met gespen en een blauwe das. Een hand in zijn broekzak, achter een katheder met een poster van hemzelf en Geert Wilders. Nonchalant luistert Barry Madlener tijdens een debat de Tweede Kamer naar andere lijsttrekkers voor het Europees Parlement. Wat hij de komende vijf jaar in Europa hoopt te bereiken? „Dat het Parlement minder te vertellen heeft. Nederland moet zelf bepalen hoe zijn wetgeving eruitziet.”

De Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders doet op 4 juni mee aan de verkiezingen voor het Europees Parlement. Deze verkiezingen zijn belangrijk voor Wilders: hij wil de goede peilingen verzilveren en in de winning mood blijven. Zo kan hij laten zien dat de PVV bij de Kamerverkiezingen in 2011 echt een grote partij kan worden. Wilders gaf vorige maand toe met de gedachte gespeeld te hebben zelf lijsttrekker te worden – om vervolgens niet in het Europarlement te gaan zitten. Maar het werd dus Barry Madlener, ex-makelaar (40) en voormalig raadslid voor Leefbaar Rotterdam. Wie is „de stadhouder van Wilders”, zoals VVD-lijsttrekker Hans van Baalen hem noemt?

Uit gesprekken met collega’s komt een eenduidig beeld naar voren: Barry Madlener is een politicus van de hoofdlijnen, niet iemand die een zwaarwichtig intellectueel debat aangaat, maar die het eenvoudig wil houden. Wat iedereen óók zegt: Madlener is een aardige vent. „Een heel aimabele knul”, stelt oud-raadsgriffier in Rotterdam, Karin Handstede. D66-Kamerlid Boris van der Ham: „Madlener is een goeierd, je gezellige rechtse buurman. Eigenlijk meer een LPF’er. Dat waren allemaal vriendelijke mensen. PVV’ers willen juist onaardig gevonden worden. Dat past niet bij hem, al lijkt hij een beetje gebrainwasht te zijn door Wilders. Ik vond hem laatst op tv al wat norser.”

Als makelaar in Rotterdam komt Madlener bij mensen thuis. Daar, aldus Madlener op de PVV-site, bespeurt hij „de ergernis van deze hardwerkende burgers over het feit dat de politiek zo ver van de mensen af staat”. In 2001 raakt hij gegrepen door Pim Fortuyn. Hij belt Kay van de Linde, toen woordvoerder van Leefbaar Nederland, om zijn diensten aan te bieden en wordt lid nummer 232. Eind 2001 meldt hij zich ook bij Ronald Sørensen, oprichter van Leefbaar Rotterdam. Tijdens een vergadering in huize Sørensen zegt Madlener zelf geen politieke ambities te hebben, maar als vrijwilliger te willen helpen.

Bij Leefbaar Rotterdam wordt de nieuwkomer aangewezen als ‘het schild’ van Fortuyn: Madlener is contactpersoon met de pers, selecteert aanvragen, maar het is de lijsttrekker die beslist en beschikt. Als butler Herman overspannen raakt, treedt Madlener ook op als chauffeur. Tijdens het rijden in de Peugeot ontstaat volgens journalist Jan Booister – auteur van het boek Clash aan de Coolsingel: de wegbereiders van Pim Fortuyn – een vertrouwensband tussen de twee.

Sørensen haalt Madlener over om de elfde plaats op de kandidatenlijst in te nemen. Als raadslid maakt hij, immer gewapend met een doos sigaren, niet overdreven veel indruk. Wat wel opvalt, aldus zijn oud-collega’s in Rotterdam: Madlener laat veel werk over aan de fractiemedewerkers, bijt zelden door en is geen ochtendmens. „Lui is een groot woord, maar hij mocht graag in zijn mandje blijven liggen”, zegt Dries Mosch, raadslid in Rotterdam.

Maar Madlener trekt in de politiek wel op juiste momenten de juiste conclusie. Na de dood van Fortuyn negeert hij de avances van de later geflopte LPF. Sørensen: „Barry is een pientere jongen. Hij wist: de LPF bestaat uit malloten.” Later meldt hij zich wel bij Wilders.

Als Kamerlid houdt Madlener zich sinds november 2006 bezig met verkeer, ruimtelijke ordening en milieu. In zijn maidenspeech pleit hij voor ‘welstandsvrij bouwen’: woningbouw met minder regels. Zijn bijdragen zijn doorgaans wel helder, zegt Van der Ham van D66. „Meer asfalt en meer kernenergie; dat standpunt draagt hij met verve uit.” CDA’er Ger Koopmans vindt dat Madlener weinig voor elkaar krijgt. „Een prima vent, maar te braaf. Als politicus moet je een trukendoos hebben om linksom of rechtsom iets te bereiken. Die heeft hij niet.” Van de tientallen moties die Madlener indiende, werden er twee aangenomen. Net als oud-collega’s in Rotterdam zeggen Kamerleden dat Madlener geen fanatiek volksvertegenwoordiger is.

Zijn collega’s zeggen ook dat Madlener niet zo veel heeft met de speerpunten van Wilders: massa-immigratie, islamisering en integratie. Boris van der Ham: „Al die boeken over de islam heeft hij echt niet gelezen.” Zijn Rotterdamse collega’s zeggen hetzelfde: „Hij was bij ons absoluut niet de islambasher die sommigen nu in hem zien”, aldus Sørensen.

Madlener treedt nu dus op in de campagne, zij het mondjesmaat. Zijn grootste concurrent, VVD’er Hans van Baalen, zei een paar weken geleden graag met de Europese voorman van PVV in de debat te gaan. Nu zegt hij: „Ik heb het helemaal gehad met de PVV en Madlener. Het is intellectueel gezien zo onder de maat. Ze zijn alleen maar tegen Europa.” Maar maakt het wat uit voor de verkiezingsuitslag dat Madlener in debatten niet op details ingaat? „Ik geloof niet dat de mensen dom zijn”, zegt Van Baalen. Maar een goede oneliner is de PVV wel toevertrouwd. Na een debat in Brussel haalt een quote van Madlener naar Van Baalen wel het Journaal: „Zolang het Europees Parlement bestaat, strijden wij voor het Nederlands belang, wat u al jaren heeft verzuimd.”