Vragen over water

Sommige lezers zijn bang voor bangmakerij. Mijn column ging zaterdag over het recht om te weten wat er in drinkwater zit. Niet om mensen bang te maken. In rapporten van waterinstanties staan genoeg aanwijzingen om er meer van te willen weten. Maar dat wordt niet aangemoedigd. Het aanbieden van verder gezuiverd drinkwater wordt verdacht gemaakt als bangmaken. Ik vind leidingwater op veel plaatsen in Nederland ook lekkerder dan in veel buitenlanden. Maar dan hoef je je verstand toch nog niet op nul te zetten?

Bij de post zat één mail van een ervaringsdeskundige lezeres die een zinnige vraag stelde. Hierbij:

,,In 1985 ben ik behandeld wegens borstkanker. Tijdens de menopauze mocht ik geen hormonen, met name oestrogen, gebruiken. Vorig jaar ben ik voor de tweede keer behandeld wegens borstkanker. Ik had een oestrogeengevoelige tumor.
Vanaf de laatste diagnose ben ik bronwater gaan gebruiken voor de thee. Ik weet namelijk niet hoeveel oestrogenen ik via het leidingwater binnen krijg. Ik weet evenmin of het gestegen percentage borstkankers (in 1985 een op de tien vrouwen, momenteel al een op de acht) regiogebonden is, dus of er in dichtbevolkte gebieden met veel gezuiverd afvalwater meer borstkanker voorkomt.”

Kent iemand epidemiologisch onderzoek in deze richting?