Eindelijk een leuke 'Falstaff'

Opera Falstaff van G. Verdi door Opera Zuid en Brabants Orkest o.l.v. Ivan Anguélov. Regie: Nicola Glück. Gezien: 17/5 Parktheater Eindhoven. Tournee t/m 6/7. Inl: www.operazuid.nl****

Verdi’s Falstaff (1893), een komedie en zijn laatste opera, is meestal een platte klucht. Elementen uit Shakespeare’s Henry IV en The Merry Wives of Windsor werden door librettist/componist Arrigo Boito gebruikt voor een verhaal dat neerkomt op ‘oude bok lust nog wel een verlept blaadje’. Falstaff moet daarvoor boeten, zo belandt hij per wasmand in de Theems.

In 1994 ontdeed Opera Zuid Falstaff al voor een flink deel van die oubollige en boersige vettigheid uit de late Middeleeuwen. De handeling werd in carnavalssfeer verplaatst naar de tijd van het ontstaan: het laat-Victoriaanse Engeland, maar dan zonder de bijbehorende legendarische preutsheid.

Nu gaat Opera Zuid nog een stap verder: een Falstaff in de fifties van de vorige eeuw, die zowaar geheel is ontdaan van die karikaturale plompe sfeer. De Duitse regisseuse Nicola Glück komt tot een superlichte enscenering, geestig, subtiel, perfect gedetailleerd en gedoseerd, werkelijk een genoegen om te zien en te horen. De Theems, die de vorige keer op de voorgrond stroomde, kabbelt nu op de achtergrond. Een jukebox, een scooter en een transistorradio met Elvis’ Love me tender typeren op herkenbare wijze de jaren 50.

Ook het uitstekend spelende Brabants Orkest voegt zich o.l.v. Ivan Anguélov geheel naar die frisse en onnadrukkelijke opvatting. Het is niet meer dan een frivoliteit, die zelfs sympathie voor Falstaff oplevert en die op het podium wordt gebracht volgens de regels van de komediekunst, dus met voorspelbare effecten maar juist ook met verrassende variaties.

Het wordt allemaal buitengewoon aardig geacteerd door een goed zingende cast met veel Nederlanders. De Mexicaan Noé Colín is de ideale personificatie van deze afgeslankte, veel minder burleske Falstaff. De Belgische sopranen Anja van Engeland en Christine Solhosse zijn zeer amusant als Alice Ford en Mrs. Quickly, de Nederlandse Karin Strobos is een aardige Meg Page. Mark Omvlee en Marcel van Dieren zijn prima in hun beweeglijke commedia dell’ arte-bijrollen.

Het jonge liefdespaar Nanetta en Fenton contrasteert in deze lichte opvatting wat minder met de rest dan anders, maar blijft hier hartveroverend. De Zwitser Fabio Trümpy (Fenton) functioneert goed, de stralende en sprankelende An de Ridder (Nanneta) tilt de voorstelling extra op.

    • Kasper Jansen