Cliff Richard zal niet meer in de regen zingen

Het centre court van Wimbledon heeft een dak. Langdurige regenpauzes zijn verleden tijd. Nadat in 2003 de kniebuiging naar de Royal Box werd afgeschaft, is er zo weer een traditie verdwenen.

Steffi Graf slaat een bal onder het nieuwe dak van Wimbledon terwijl haar echtgenoot Andre Agassi toekijkt. Het beroemde sportkoppel verloor een demonstratiepartij van Tim Henman en Kim Clijsters. (Foto NRC Handelsblad, Rien Zilvold) wimbledon, meneer en mevrouw agassi foto rien zilvold Zilvold, Rien

BBC-verslaggeefster Sue Barker kan haar verbazing nauwelijks verbergen. „God, you’re so thin!”, roept ze als Steffi Graf het centre court van Wimbledon betreedt. De voormalig nummer één van de wereld stamelt dat het meevalt – ze is sinds haar afscheid van het proftennis, tien jaar geleden, best wat kilootjes aangekomen. Maar haar echtgenoot Andre Agassi weet beter. „Steffi is veel knapper en beweeglijker dan ik”, komt hij tussenbeide. „Met haar 22 grandslamtitels mag zij vandaag onze captain zijn.”

Graf en Agassi waren gisteren dubbelpartners tijdens een demonstratiewedstrijd ter ere van de ingebruikname van het nieuwe dak op Wimbledon. ’s Werelds meest beroemde sportkoppel – zoals Barker ze noemde – verloor nipt van Tim Henman en Kim Clijsters. Maar hun wederzijdse liefkozingen maakten veel goed. „Come on baby”, moedigde Agassi zijn vrouw aan bij een lob van Henman. En toen Graf met een katachtige volley een breekpunt had weggewerkt, sloot hij haar in de armen. Een tikje theatraal was het allemaal wel, maar het publiek kon er geen genoeg van krijgen.

In Engeland was de ontwikkeling van het ultramoderne dak de afgelopen jaren een zaak van nationaal belang. Want regenonderbrekingen op centre court – hoe irritant ook – zijn net zo verweven met ’s werelds bekendste tennistoernooi als aardbeien met slagroom en witte tenues. Dat er opnieuw een traditie sneuvelt – in 2003 werd de verplichte kniebuiging van spelers naar de Royal Box al afgeschaft – valt niet overal in goede aarde. Vooral Cliff Richard-fans zijn fel gekant tegen de maatregel; ze willen het niet zonder de gratis optredens van de Britse volksheld doen.

Maar de organisatie verzekert dat het nieuwe dak noodzakelijk is voor het voortbestaan van het 132 jaar oude grandslamtoernooi. Want hoe vaak moesten televisie-uitzendingen en reclameblokken de afgelopen jaren niet worden onderbroken door herhalingen van oude partijen tussen John McEnroe en Björn Borg? Slechts een handvol edities van het grastoernooi bleef van regen gevrijwaard. Vijftien keer moest een finale om die reden worden uitgesteld. De spectaculaire eindstrijd in 2008 tussen Rafael Nadal en Roger Federer werd een paar keer onderbroken door de regen.

Vanaf dit jaar zullen die onderbrekingen niet langer duren dan 40 minuten – de tijd die het kost om het dak te sluiten en de juiste luchtvochtigheidsgraad in het stadion te bereiken. En afgaand op de wedstrijden van gisteren – naast een gemengd dubbel werden er ook twee enkelpartijen tussen de voormalige profs gespeeld – hoeven er geen grote problemen te worden verwacht. Met het dak gesloten was het een stuk minder winderig op centre court. Een batterij lampen zorgde voor goed zicht. En glijpartijen als gevolg van ‘zweterig’ gras – een van de grootste zorgen van de toernooidirectie – bleven uit.

Naast Graf, Clijsters, Henman en Agassi toonden ook Boris Becker, Andy Murray en Pat Cash zich tevreden over de nieuwe constructie. „Natuurlijk hebben regenonderbrekingen iets gezelligs”, gaf vijfvoudig Wimbledonkampioen Federer per videoboodschap vanuit Madrid toe. „Maar na een paar dagen oponthoud wil je ook dat een wedstrijd wordt afgesloten. Ik zie het dak als een belangrijke stap in de goede richting.”

Het dak maakt deel uit van een grootscheepse renovatie van het tennispark, waar zo’n 100 miljoen pond (ruim 112 miljoen euro) mee gemoeid is. Zo is Wimbledon een aantal nieuwe restaurants rijker en kwamen er 1.200 nieuwe stoelen op het centre court bij – breder dan de oude en voorzien van kussentjes. „We willen van Wimbledon het belangrijkste tennistoernooi ter wereld maken. Het toernooi dat de meeste bezoekers trekt, de hoogste kijkcijfers scoort en waar spelers het liefst willen winnen”, zei All England Club-voorzitter Ian Ritchie voorafgaand aan de ceremonie.

Volgens Ritchie is het dak de grootste organisatorische ingreep in de geschiedenis van het toernooi. Niet alleen worden wedstrijden straks voor beperkte tijd onderbroken op centre court, ook zal er in het halfdonker langer worden doorgespeeld onder de lampen. „Al hebben wij geen plannen voor een avondprogramma”, zei Ritchie tegen een Britse journalist die concludeerde dat de renovatie door commerciële motieven is ingegeven. Vragen over dit onderwerp ging de voorzitter liever uit de weg.

Sommige spelers zullen de lange regenonderbrekingen nog gaan missen. Want de geschiedenis leert dat vooral tennissers die een stroeve start kennen op centre court, veel baat hebben bij een meditatief moment in de kleedkamer. Hoe anders had het leven van Goran Ivanisevic er bijvoorbeeld uit gezien als zijn halve finale tegen Tim Henman in 2001 niet over twee dagen zou zijn uitgesmeerd? Zou hij zich ook onsterfelijk hebben gemaakt in zijn geboorteland Kroatië door twee dagen later de finale van het grandslam te winnen? En wat als de eindstrijd tussen Federer en Nadal van vorig jaar niet zeven maar drie uur had geduurd – dus exclusief de regenonderbrekingen?

Van de drie partijen die gisteren werden gespeeld, was die tussen tennismoeders Kim Clijsters en Steffi Graf het meest gedenkwaardig. Hoewel Graf (39) al lang niet meer op het hoogste niveau geacteerd had, en regelmatig op adem moest komen tegen Clijsters, deed haar optreden verlangen naar de tijd dat het vrouwentennis door een of twee toppers gedomineerd werd.

„Met twee kinderen sta ik nauwelijks meer op de baan”, zei Graf nadat Clijsters haar gecomplimenteerd had met haar goede voetenwerk en mooie benen. „Het was ongelooflijk hier weer te spelen. Vertrouwd en vreemd tegelijk. Misschien moet ik toch eens bij de toernooidirectie gaan informeren naar een wildcard.”

    • Danielle Pinedo