Tobbers

Toen Gordon dreigde om zich terug te trekken uit het Eurovisie Songfestival als de politie van Moskou geweld tegen demonstrerende homo’s zou gebruiken, dacht ik heel stiekem: slaan! Jassen met die gummiknuppel. Ram er maar lekker op los. Zielig voor de homo’s, maar dit geweld dient een hoger doel. Het gaat om de verlossing. De bevrijding van een land. Hoeveel homobloed mag daar voor vloeien? De nicht als martelaar. Veel doden en gewonden, maar Nederland wel toppervrij. Alles heeft zijn prijs. Uiteindelijk bleek het potenrammen niet nodig. Ze liggen eruit. Kansloos verdwenen. Zag ze her en der nog wat napruttelen dat het niet eerlijk was gegaan. Zeker vijf groepen zongen volgens de heren nog valser.

Houdt dat in dat we ze nu een tijdje kwijt zijn? Ik vrees van niet. Ze treden binnenkort namelijk op in de Amsterdam Arena en die zit nog lang niet vol. Dus moet er weer publiciteit gemaakt worden. Dat wordt weer dagelijks genieten van de fijnzinnige humor van Goor. Lekker schateren.

Is Duitsland niet iets voor de Toppers? Dat iemand ze een flinke Bratwurst voorhoudt en uitlegt dat daar veel meer te verdienen valt. Dat zou toch prachtig zijn? En dan hopen dat ze daar flink succes krijgen en nooit meer terug willen. Het lijkt mij fantastisch. Kan ik gewoon weer veilig zappen. Geen seconde angst dat je geconfronteerd wordt met die drie volkomen oninteressante schnabbelkonten. Wie zeker naar Duitsland gaat is Louis! Zijn grote droom Bayern München is uitgekomen. Ik verheug me nu al. Kenners hebben me uitgelegd dat dat Bayern München een roerig clubje is waar vele scepters zwaaien. Der Kaiser Franz brokkelt stevig in de melk en ook Rummenigge mag zich volgaarne overal mee bemoeien. Deze twee clubiconen botsen nog wel eens. Maar de werkelijke macht binnen de club schijnt bij het fijnzinnige dagblad Bild te liggen. Dat blad stookt en pookt dagelijks. Per conflict een hogere oplage.

En daar komt Louis nu bij. Louis in discussie met de Nederlandse en Spaanse pers was natuurlijk al smullen, maar ik vrees dat een stevige discussie met het Duitse journaille toch nog vermakelijker wordt. Vooral nu ik het veelbelovende Duits van de trainer gehoord heb. Ik gun Louis uiteraard het beste, maar diep in mijn hart hoop ik zachtjes op tegenvallende resultaten. Louis in het nauw, die ingaat op aantijgingen die die ochtend in chocoladeletters in de Bild hebben gestaan. Als dat geen goeie televisie is?

Ook nog goed naar onze Duitse herder Benedictus in Israël gekeken? Zal hij in zijn joodse bedje nog vaak aan zijn lidmaatschap van de Hitlerjugend gedacht hebben? En aan Pius XII? Hij ging zijn foto daar toch maar even uit de weg. En over de recente Holocaustontkenning van die maffe bisschop? Ingewikkeld bezoekje voor de heilige vader. Hij had een hoop te bidden en is blij dat ie weer thuis is.

Het lekkerste nieuws kwam deze week uit Engeland. De bonnetjesaffaire van de Lagerhuisleden. Zelfs het hondenvoer werd vergoed. De eerste prijs gaat naar de parlementariër die een badstop heeft gedeclareerd. De problemen van een Lagerhuislid: wel of geen Europa, miljarden naar de wankelende banken, wel of niet naar Irak en Afghanistan, bestrijding van de explosief gestegen werkloosheid en dan… het declareren van het badstopje. Dat moment. Ik wil het verfilmd zien. In slowmotion. Het moment dat hij of zij het rekeningetje op de stapel gooit. Wel of geen extra kerncentrales, de aankoop van een stuk of wat gevechtsvliegtuigen, de bestrijding van de Mexicaanse griep…en dan dat bonnetje. Badstop: Twee pond vijfenveertig. Sommigen slikken antidepressiva om het leven door te komen, anderen lopen hard, weer anderen gaan juist keihard aan het werk. En ik? Ik glimlach bij de gedachte aan het gedeclareerde badstopje en kan weer jaren verder. Nooit meer chagrijnig! Een badstopje!!! Mark Rutte: wat is je gênantste declaratie ooit?