Deflatiespook bedreigt de Eurozone

De Eurozone verkeert in moeilijkheden. De daling van het Britse bruto binnenlands product met 1,9 procent in het eerste kwartaal was erg, de krimp van de Duitse economie met 3,8 procent is dat in het kwadraat. De hele Eurozone kromp met 2,5 procent. Deze grote inzinkingen dreigen de prijzen te drukken, hetgeen de autoriteiten ertoe zou kunnen dwingen krachtigere en riskantere anti-deflatiemaatregelen te nemen.

De Europese implosie blijkt ernstiger dan die van de twee economieën met de grootste zeepbellen op de huizenmarkten, de VS en Engeland. En de inzinking is nog niet voorbij, al zijn de scherpste kantjes er misschien vanaf.

Waarom lijden Duitsland en Europa zozeer, terwijl – afgezien van Ierland en Spanje – de huizenprijzen niet al te zeer uit de hand zijn gelopen? De reden luidt dat de exporterende Eurozone heeft geprofiteerd van de kredietzeepbel die de economieën van landen in oost en west uit hun voegen heeft laten barsten.

Die afhankelijkheid van overdrijving elders biedt Duitsland en Europa nu geen soelaas meer. De Amerikaanse, Britse en Oost-Europese klanten van de Eurozone moeten leren meer te sparen en minder te importeren. Duitsland en de rest van de Eurozone moeten zich aanpassen aan een lager exportvolume. De mondiale speurtocht naar een nieuw evenwicht zal overal pijnlijk zijn.

Pijnlijk en potentieel deflatoir. De jaarlijkse inflatie in de Eurozone is gedaald naar slechts 0,6 procent. Producenten, die geen klanten meer kunnen vinden, kunnen de prijzen nog verder omlaag brengen. Om zich dat te kunnen veroorloven zijn ontslagen nodig, waardoor de lonen onder druk komen te staan. Landen met hoge schulden, zoals Italië, kunnen daar weinig tegen doen – en krijgen het zwaar als gevolg van de verminderde belastinginkomsten.

De mogelijke deflatie zet de Europese Centrale Bank onder druk. Die bank is tot nu toe veel behoedzamer geweest dan de de Amerikaanse centrale bank en de Bank of England. Maar de dreiging van deflatie zal de ECB-lidstaten die meer euro’s willen laten bijdrukken een steun in de rug geven. Het Duitse verzet daartegen zou wel eens net als de Duitse economie kunnen verwelken.

Het mondiale gevaar op de korte termijn is een verdere economische krimp, stijgende werkloosheid, dalende vastgoedprijzen en – als de euforie op de markten vervliegt – dalende beurskoersen. Maar als het deflatiespook zou worden bestreden door geldschepping, komt een ander spook om de hoek kijken: dat van de ongeremde inflatie. De crisis lijkt nog een eind te gaan te hebben.

Ian Campbell

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaar uit Londen:www.breakingviews.com

    • Ian Campbell