De tijd dat ik geslagen werd 3

De reactie van Leontien van Beurden op het interview met mij over de laatmiddeleeuwse scholen is interessant, maar niet helemaal juist. Het gaat hier namelijk niet om één, maar om twee boeken, algemeen Die Schwarzschen Trachtenbücher genoemd, zoals de volledige editie door A. Fink (Berlin 1963) ook heet. Het ene boekje (16 x 10 cm) is door Matthäus gemaakt, het andere, grotere boek (23,2 x 16,2 cm) door zijn zoon Veit Konrad. De beide originelen worden wel degelijk in het Herzog Anton Ulrich-Museum in Braunschweig bewaard. Het handschrift in Parijs (ms Allemand 211) is een 16de-eeuwse kopie van alleen het eerste boek, dat van Matthäus Schwarz. Het Parijse handschrift is makkelijker te raadplegen (omdat het een kopie is) en te reproduceren, zodat dat bekender is. De editie van Fink reproduceert wel, helaas nog in zwartwit, de beide originelen uit Braunschweig. Ik zit dit alles uitvoeriger uiteen in mijn boek, dat de aanleiding was voor het interview: A. Willemsen, Back to the Schoolyard, The Daily Practice of Medieval and Renaissance Education, Turnhout (Brepols) 2008, p.167-179.

Annemarieke Willemsen Rijksmuseum van Oudheden