Wat een mooi, mooi, mooi potloodkind!

Brigitte Minne en Kaatje Vermeire: Mannetje en vrouwtje krijgen een kind. De Eenhoorn, 32 blz. € 15,25. Vanaf 5 jaar

Wie besluit tot een kind moet maar afwachten hoe dat uitpakt, en intussen droomt men een mooi, lief, intelligent en talentvol exemplaar bij elkaar. Mannetje en Vrouwtje krijgen er ook een, in Mannetje en Vrouwtje krijgen een kind van de Vlaamse auteur Brigitte Minne en ook dat stel fantaseert over een perfecte baby. Nu ligt hun wereld er ook wel redelijk perfect bij, illustrator Kaatje Vermeire plaatst het goed ogende tweetal in een vrolijk-chaotisch huishouden vol bloemen, kleuren en motieven en kat en parkiet. Man en vrouw adoreren elkaar, wat Minne mierzoet, maar verrukkelijk beschrijft.

Op zeker moment ‘vullen Mannetjes ogen zich met mist’, en Vrouwtje, die die ogen kent, ‘wist dan dat hij iets liever dan liefs zou gaan vertellen’. Hij vraagt wat ze van een kind zou denken. ‘Oh Mannetje’, fluisterde ze en ze kuste een paar wolken uit zijn ogen’. Ze vertrekken niet naar de slaapkamer – geen spatje seks in het boek, wel knipogen naar het echte werk – ze zetten zich aan het schetsen en boetseren. In collages van getekende en geknipte monden, ogen, beentjes en lijfjes verbeeldt Vermeire hun fantasie. Minne roept tijdens deze schepping een wolk van liefde en sensualiteit op, met kirren en bibberen en gesmelt. ‘Het was al erg laat toen Mannetje en Vrouwtje dicht bij elkaar in het maanlicht stonden en naar hun potloodkind keken. ‘Mooi, mooi’ mooi’, zuchtten ze en ze smolten helemaal weg.’

Maar er zit ook iets naars aan het kneden aan beentjes en schedel, hoe zoetgevooisd ook beschreven. Bij de tekening van hamer, zaag en tangen slaat het gevoel toe dat het eigenlijk best enge mensen zijn, die Mannetje en Vrouwtje. Vooral als zij Kindje na zijn komst voorhouden dat hij maar net zo’n bolleboos en net zo netjes als zijn vader moet worden en dat zijn moeder een gouden hart heeft, heel mooi kan zingen en nooit boos is.

Toch komt luid en duidelijk over: ieder kind is uniek en goed zoals het is. Ook Kindje, die vier tenen en ongelijke oren heeft, driftig is en geen cijferwonder blijkt. ‘„Kindje is helemaal anders geworden,” zegt Vrouwtje zacht’, kijkend naar een ventje dat vals zingend in plassen springt. En wat houdt ze van hem.

    • Simone van Driel