Op de foto in plaats van warmlopen voor duel

Voetbal is de grootste sport in Suriname, maar gebrek aan geld staan professionalisering en resultaten in de weg. Deze week oefende de nationale ploeg in Nederland.

De Amsterdam Arena bracht de voetballers van het Surinaams elftal dinsdag in verwarring. De amateurs, die wegens het tienjarig bestaan van de Stichting Suriprofs tegen eerstedivisiekampioen VVV speelden (0-3), werden „helemaal gek”, zegt interim-bondscoach Wensley Bundel. Het grote stadion en het feest op de tribunes (11.000 fans) maakten indruk. En Bundel had zijn spelers vooraf nog zo gezegd bij de les te blijven. „In plaats van warm te lopen gingen ze foto’s staan maken. Ik neem het ze niet kwalijk, de meeste jongens zijn nog nooit in zo’n stadion geweest.”

Voetbal is de grootste sport van Suriname. De nationale selectie traint in het André Kamperveen-stadion in Paramaribo, dat plaats biedt aan 6.500 toeschouwers. Overigens zitten de tribunes niet vaak vol, vertelt Bundel gistermiddag in de eetzaal van het KNVB-hotel in Zeist, waar de ploeg zich voorbereidt op de tweede en laatste oefenwedstrijd in Nederland, tegen eerstedivisieclub Haarlem. Dat duel eindigde gisteravond in 3-3.

Geldgebrek. Dat is de voornaamste reden voor het achterblijven van het Surinaamse voetbal, benadrukken betrokkenen. De ploeg had hier niet gespeeld als de reis niet betaald zou worden door de Stichting Suriprofs, van voorzitter en oud-doelman Stanley Menzo, die ook de aanleg van kunstgrasvelden in Suriname financiert. Bundel: „Spelers krijgen geen salaris, maar een tegemoetkoming van vijftig euro per maand.” De bedrijven waar ze werken, krijgen voor aanvang van de competitie een brief met de vraag of de spelers vrij kunnen krijgen voor trainingen. Niet elke werkgever stemt in, dus veel spelers missen daardoor trainingen.

„Het veld in de Arena voelde goed”, zegt middenvelder Emilio Limon (20). Zijn club in Suriname, Robinhood, heeft geen stadion, net als zes van de andere elf clubs in de hoofdklasse. Begin dit jaar liep Limon stage bij FC Utrecht, een club die hij nog op de voet volgt in Suriname, waar de eredivisie-uitzending van de NOS ook te zien is.

Limon is nu met een ‘missie’ in Nederland: zich zo goed mogelijk in de kijker spelen en zo een contract bij een Europese club verdienen. Dat valt niet mee, omdat spelers die van buiten de EU komen – als gevolg van strikte regelgeving – duur zijn voor Europese clubs.

Veel Surinaamse spelers en Nederlandse voetballers van Surinaamse afkomst hopen op een nieuwe regeling die het mogelijk maakt een dubbel paspoort te hebben. Nu is het kiezen, Nederlands of Surinaams. Coach Bundel en assistent Arnold Burleson spraken met verschillende profs, die niet het niveau hebben om het Nederlands elftal te halen en daarom graag voor Suriname uitkomen. Dat is ook de enige manier om voor de eerste keer door te dringen tot de eindronde van een WK, menen Bundel en Burleson.

Ondertussen wordt, ook vanuit Nederland, gewerkt aan het niveau van het Surinaamse voetbal. Zo kreeg de selectie vorig jaar steun van KNVB-docent Jan Derks in de voorrondes van de kwalificatie voor het wereldkampioenschap van 2010. Bundel: „Hij riep direct: ‘Op deze manier halen we het nooit!’” Suriname strandde in de derde ronde van de kwalificaties. Twee maanden geleden sprak de Surinaamse Voetbal Bond (SVB) met trainer en oud-NEC-speler Danny Hoekman over het opvolgen van bondscoach Kenneth Jaliens, die na de mislukte WK-kwalificatie opstapte. Zonder resultaat. „Suriname kan goede coaches niet betalen”, betreurt Bundel, die een contract voor vier maanden heeft.

Overigens laat de mentaliteit van veel spelers ook te wensen over. Laks en ongedisciplineerd, vindt assistent Burleson. Daarom pleiten hij en Bundel voor de bouw van een voetbalinternaat, waar gewerkt moet worden aan een „beter sportkarakter”. De opgeleidde jongens moeten dan wel een betere toekomst in de voetbalwereld tegemoet kunnen zien.