Voel je goed, kies je irritantste BN'er

Achter de op de cover van HP/DeTijd aangekondigde ‘Extra Armando Special’ blijkt een herdruk schuil te gaan van een aantal artikelen die de voormalige redacteur tussen 1959 en 1967 voor de Haagse Post schreef. Het is een goedkope oplossing van het probleem een blad met beperkte middelen toch vol te krijgen, maar het zijn ook de beste stukken in dit nummer.

De restyling van HP/De Tijd tot een weekblad dat zich niet meer op de grachtengordel richt is in zoverre gelukt dat vrijwel geen enkel artikel me meer interesseert. De onderwerpen onderscheiden zich niet van die in enig ander tijdschrift met belangstelling voor lifestyle, misdaad en helden uit de populaire media: een interview met kledingontwerpster Judith Osborn over haar liefdesleven, een reportage over meisjes van 50 en over de actie van deejay Giel Beelen om knuffeldieren in te zamelen voor aidsslachtoffers in Zuid-Afrika. En over maffia-infiltratie, tbs-dilemma’s en een party rond zware jongen Steve Brown.

Sommige uitspraken in Vrij Nederland van literatuurcriticus Carel Peeters in een als recensie vermomde aanval op hoogleraar Nederlandse letterkunde Thomas Vaessens lijken ook van toepassing op de teloorgang van HP/De Tijd: „Een cultuur gebaseerd op het waarderen van diversiteit en kwaliteit is veranderd in een cultuur gebaseerd op de smaak en de stem van het volk.”

Vaessens pleit voor een literatuur die de lezer niet meer van zich vervreemdt met elitaire, deftige, aristocratische, moeilijke en discriminerende boeken. Hij beroept zich daarbij op het gedachtegoed van de Culturele Studies, dat alles cultuur is en dat alle cultuur evenveel waard is. Volgens Peeters leidt die opvatting tot „de opdringerige overmacht van de middelmatige populaire cultuur”.

Zelfs Elsevier vult negen volle pagina’s met geneuzel over gezond leven in een ‘Voel je goed ABC 2009’. Onder de L wordt gepleit voor het maken van lijstjes: „Ze zetten de zaken in perspectief. Ze maken het ons makkelijk om iets te onthouden.”

Een voorbeeld is de door lezers van Revu samengestelde top-50 van irritantste Nederlanders. Met ruime voorsprong wint minister van Volksgezondheid Ab Klink, wegens zijn rookbeleid. Elsevier noemt Klink juist in de top-5 van Balkenendes kroonprinsen in het CDA, achter Eurlings, De Vries, Verhagen en De Jager.

Een mooi essay van Dominique Moïsi in De Groene Amsterdammer, aan wiens boek De geopolitiek van emotie ook Tegenlicht (VPRO) al eens aandacht besteedde, betoogt dat dit de eeuw wordt van de emoties, ook in de wereldpolitiek. Angst regeert Europa, hoop inspireert Azië en sinds kort ook weer de Verenigde Staten.

    • Hans Beerekamp