Pieter Ten Hoopen

Het leven in het plaatsje Hungry Horse in Montana is de afgelopen jaren veranderd.

Pieter ten Hoopen legde de strijd van de bewoners vast.

Pieter Ten Hoopen Hungry Horse: verhaal van het Amerikaanse platteland Hoopen, Pieter ten

In de winter van 1900 ontsnappen twee paarden. Tex en Jerry vluchten de ruige bossen in van Montana, in de Verenigde Staten. Na een maand keren de beesten terug, uitgeput en uitgehongerd. De dorpsbewoners dopen hun woonplaats om tot Hungry Horse, zo luidt de legende. En dat is ook het verhaal dat fotograaf Pieter ten Hoopen te horen krijgt als hij incheckt in een klein hotelletje in het Noordwesten van Montana.

Drie jaar geleden is het nu, vertelt hij aan de telefoon vanuit zijn woonplaats in Zweden. Ten Hoopen is er inmiddels al een aantal keer teruggeweest. Want zijn oorspronkelijke plan, het leven in de staat Montana vastleggen, bleek onhaalbaar. Ten Hoopen: „Het is er veel te groot. Een dunbevolkt, uitgestrekt landschap. Over zo’n immens gebied kun je geen verhaal vertellen. Ik kwam er niet uit. Daarom besloot ik een week te blijven in het eerste dorp waar ik doorheen reed. Hungry Horse is het geworden. Deze zomer ga ik terug. Eind 2009 wil ik een boek af hebben.”

Pieter ten Hoopen liet zich al eerder inspireren door een legende. Zo maakte hij een serie over Kitezh, de ‘onzichtbare stad’. Een Russisch dorpje dat volgens de verhalen ieder jaar tijdens midzomernacht opduikt uit het meer waarin het ooit verdween. Voor de serie ontving hij vorig jaar van World Press Photo de eerste prijs in de categorie Daily Life-stories.

In de serie waaraan Pieter ten Hoopen nu werkt, laat hij het Amerikaanse dorp Hungry Horse zien zoals dat de afgelopen drie jaar veranderde. „Ik kom het liefst bij mensen terug, volg gezinnen waarmee ik contact heb gelegd. Maar niemand heeft het geld om er een normaal leven op te bouwen. Bewoners komen en gaan. Vandaar dat je nogal wat verschillende gezichten ziet.”

Ooit – in de jaren veertig en vijftig – was Hungry Horse een geliefde plek. Vlakbij het dorp werd aan een dam gebouwd, en was er werk genoeg. Inmiddels is de situatie anders. Werkloosheid overheerst er, de huurprijzen zijn er voor veel bewoners nauwelijks op te brengen.

Ook toeristen verblijven er niet. „Een vrouwtje verkoopt er taart . Dat is alles. Toeristen scheuren met een noodvaart door het dorp, op weg naar Glacier National Park. Een natuurgebied. Een van de grootste attracties van de staat.”

Met de foto’s uit Hungry Horse wil Pieter ten Hoopen het verhaal van het Amerikaanse platteland vertellen. Gefascineerd door een boek van John Steinbeck, Travels With Charley, die met zijn camper door de VS trok, en een reisverslag schreef, zo wil ook Ten Hoopen „het echte Amerika” ontdekken.

In dat echte Amerika heeft men het zwaar, concludeert de fotograaf nu. „Zeker onder Bush heeft dit gebied niet de prioriteit gekregen. Er is geen gezondheidszorg, geen werk. Het grootste probleem is nu alcohol en crystal meth. Een goedkope drug die je heel simpel maakt met een paar huishoudmiddelen. Maar het effect is agressief. In de VS is het drugsprobleem het grootst in Montana. En ook in Hungry Horse zitten veel verslaafden.”

„Ik heb ervoor gekozen me daar niet heel sterk op te richten. Dat is de valkuil van documentaire fotografie, de zieken, de verslaafden. Ik wil méér vertellen, het niet alleen hebben over Jeffrey die in zijn trailer crystal meth gebruikt.”

Amerika was lang het beloofde land. Dat is het allang niet meer, vindt Ten Hoopen. „Die twee paarden die uitgehongerd terugkeerden, staan symbool voor het hele dorp. Voor de strijd die ze daar moeten leveren iedere dag.”

    • Lineke Nieber