ik@nrc.nl

Zondagochtend vroeg krijg ik een hartinfarct. Reanimatie brengt me weer bij de les. In het ziekenhuis word ik gedotterd. Kantje boord, maar net op tijd.

Als ik nog wat misselijk uit de operatiekamer kom, meldt zich een verpleegkundige van een kennelijk geheel nieuwe discipline.

„U heeft net een bijna-doodervaring gehad”, zegt ze. „Kunt u mij vertellen wat u zag?”

Waarom ik het doe, weet ik niet, maar ik zeg: „Ik zag een poort, een grote poort, en een tunnel en veel wit licht... Ach mens, ik heb helemaal niets gezien.”

Ze kijkt me wat peinzend aan en zegt: „U bent misschien te kort bijna-dood geweest.”

    • Liesbeth Koornneef