Tegen uurtarief redde Moses meisjes van voodoo-angst

Justitie en politie gebruikten een dominee om een internationale bende van mensenhandelaren op te rollen. De advocaten vinden dat discutabel.

De Amsterdamse prediker Moses Alagbe had één opdracht: de Nigeriaanse meisjes en de jongen die slachtoffer zouden zijn van mensenhandelaren te bevrijden van hun angsten en nachtmerries. Ze moesten hem vertrouwen en de volledige waarheid vertellen, zei hij.

Gisteren werd Moses Alagbe als getuige gehoord in de zogenoemde ‘Koolviszaak’, waarbij een bende mensenhandelaren uit Nigeria terechtstaat die in oktober 2007 werd opgerold. De politie viel destijds binnen bij achttien verdachten in zeven landen. Geen van de slachtoffers wilde aangifte doen, volgens de politie uit angst.

Mensenhandelaren hadden in Nigeria een contract met de vrouwen gesloten dat met traditionele rituelen werd bekrachtigd. Als de vrouwen zich niet aan de overeenkomst hielden, zouden ze op gruwelijke wijze worden gestraft.

Om de angst voor magische vergelding weg te nemen, werd de hulp van Moses Alagbe ingeroepen. „Ik ben geen deskundige op het gebied van voodoo”, zei hij gisteren. „Maar ik weet wat voodoo is en hoe je het moet aanpakken. Door te bidden en te praten. Door hun de weg te wijzen van Jezus Christus!” Tien vrouwen deden alsnog aangifte.

Alagbe had het gisteren niet makkelijk. Hij zat rechtop in een tweedjasje en keurige broek tegenover veertien advocaten. Zij vermoedden dat Moses meer had gedaan dan het verlenen van geestelijke bijstand. Had hij hen aangemoedigd aangifte te doen?

Hij ontkent. Zijn taak was, zei hij vele keren, ervoor te zorgen dat de meisjes zich weer vrij zouden voelen. Dat had hij zo afgesproken met de politie, die hem voor 43 euro bruto per uur inhuurde. Zo vrij wellicht dat ze een verklaring zouden willen afleggen, wilde een van de advocaten weten. Misschien mocht hij hun zelfs een verblijfsvergunning in het vooruitzicht stellen? Daar had de politie nooit over gesproken, zei Alagbe.

Hij maakte verslagen van de gesprekken en mailde die naar de politie nadat zijn secretaresse (zijn vrouw) ze uit het Engels in het Nederlands had vertaald. Hij zag alle meisjes één keer. Op één na, die kwam nog een keer terug.

Als u ze alleen maar wilde helpen, vroeg een van de advocaten van de verdachten, wapperend met de gespreksverslagen, waarom zegt u tegen een van de meisjes: ‘Ik zie dat je liegt. Je moet kiezen. Of je vertelt de waarheid, of je blijft liegen.’ „Ik voel het als een meisje liegt”, zegt Alagbe.

Probeerde u te achterhalen of ze in Nigeria een voodooritueel hadden ondergaan, wilde de advocaat weten. Nee, zegt Moses Alagbe, maar ongeveer de helft van de meisjes vertelde dat uit zichzelf.

Voorafgaand aan de gesprekken met Moses Alagbe spraken de meisjes met een Nigeriaanse ‘ervaringsdeskundige’ die eerder slachtoffer was van mensenhandel. Zij was gisteren ook aanwezig als getuige. De ervaringsdeskundige is helder. Ook zij heeft geen instructies ontvangen van de politie. De advocaat zwaait weer met het gespreksverslag. Hier zegt u tegen een meisje dat ze liegt en dat de politie dat weet. De vrouw herinnert het zich weer: ze had één voorgesprek.

De gesprekken met de dominee en de ervaringsdeskundige zijn een unicum. Is het, zoals de advocaten stellen, ongeoorloofde beïnvloeding? Wat de rechter ervan vindt, zal pas na de zomer duidelijk worden als hij uitspraak doet.

Meer artikelen op nrc.nl/mensenhandel