grote bruine envelop

grote bruine envelop Inzendster Linda had, in het weekeinde dat ze een grote bruine envelop vond, voor het eerst samen met haar man in hun nieuwe caravan gekampeerd. Een ca-ra-van, niets voor haar, maar ze heeft het geaccepteerd. Sterker nog, ze heeft zich over de bekleding ontfermd („Ik heb gekozen voor het thema rood-wit”). Daarnaast deed de gebogen haring haar ook aan haar huwelijk denken. Dat was tien jaar geleden ook gebogen (lees: midlifecrisis), maar is inmiddels in rustiger vaarwater terechtgekomen (Linda: „Gebogen, maar niet gebroken”).

Inzendster Linda had, in het weekeinde dat ze een grote bruine envelop vond, voor het eerst samen met haar man in hun nieuwe caravan gekampeerd. Een ca-ra-van, niets voor haar, maar ze heeft het geaccepteerd. Sterker nog, ze heeft zich over de bekleding ontfermd („Ik heb gekozen voor het thema rood-wit”). Daarnaast deed de gebogen haring haar ook aan haar huwelijk denken. Dat was tien jaar geleden ook gebogen (lees: midlifecrisis), maar is inmiddels in rustiger vaarwater terechtgekomen (Linda: „Gebogen, maar niet gebroken”).

Omdat Linda wel iets zag in een absurd hoorspel, gebruik ik haar geschiedenis en geef er vervolgens een eigen draai aan. (Linda, enthousiast: „De caravan als inzet van een bloederige strijd om een erfenis!”)

Dus jullie mogen later niet zeggen: „Maar de zwager van Linda heeft toch helemaal geen rode tentharing in het hart van haar man geslagen!” Nee,het wordt allemaal fictie. Het hoorspel heeft niets meer te maken met Linda. Bovendien heet Linda helemaal geen Linda meer, maar Loes.