Taalkennis jongeren

Regelmatig verschijnen er artikelen waarin wordt geconstateerd dat het met de taalkennis van jongeren slecht is gesteld. Universiteiten hebben daarom tegenwoordig toetsen en bijspijkercursussen. Gevaar daarvan is echter dat jongeren de indruk krijgen dat goed schrijven een kwestie is van het toepassen van een groot aantal, deels zeer willekeurige, kunstmatige en onlogische regels. Het is beter om jongeren bij te brengen dat schrijven iets anders is dan het eruit kwakken van je persoonlijke oprispingen, zoals op Twitter. Dat het een fikse inspanning vergt om met een tekst iets te bereiken bij een lezer die op grotere afstand van je staat dan je Hyvesvrienden. Laat jongeren bijvoorbeeld maar eens een studietekst lezen die is geschreven zoals de gemiddelde internettaal: geen interpunctie, geen hoofdletters, geen alinea-indeling en veel spelfouten. Daarom zijn er regels: als serviceverlening aan de lezer. Goed schrijven vergt jarenlange oefening en training. Bied jongeren die, en leid de schrijfcreativiteit die ze hebben ontwikkeld door hun gebruik van de nieuwe media in goede banen in plaats van te zeuren over hun taalslordigheid.