Op zoek naar een goeroe. Een tuingoeroe

De man die mij zijn stacaravan verkocht, verkocht mij daarmee ook de bijbehorende tuin: een lustoord vol hortensia’s en rozen. Er staan ook andere planten in die tuin, maar van die planten ken ik de namen niet.

Ik moest dus op zoek naar een goeroe. Een tuingoeroe. Die boeken over tuinieren schreef. Ik dacht onmiddellijk aan Diarmuid Gavin, de BBC-tuinman die de eigenschappen ‘kunnende tuinieren’ en ‘woest aantrekkelijk’ in zich verenigt, en daarbij als bonus ook nog ‘Iers accent’ en ‘rare, maar noest klinkende Ierse voornaam’ heeft, en die ik altijd lichtelijk kwijlend had gevolgd als hij weer eens, Iers babbelend en met veel vertoon van zijn onderarmen, een tuin aanlegde in het programma Home Front.

Diarmuid had inderdaad wat tuinboeken geschreven, maar die bleken te ingewikkeld. Veel over afwatering. Bovendien stonden er te weinig plaatjes van Diarmuid zelf in.

De andere tuinboeken die ik vond, deden mij te tuttig aan, totdat ik stuitte op De creatieve tuinier van Alys Fowler, een Britse vrouw van een jaar of dertig die het tuinieren had geleerd ‘op een brandtrap in New York’. Ze had een grote, pluizige dot rood haar op haar hoofd en droeg een vintage zomerjurk met afgetrapte All Stars eronder.

Alys bleek de tuinversie van Jamie Oliver: lekker grofstoffelijk in aarde wroeten, nergens ingewikkeld over doen, en er dan een hip koffietafelboek over volschrijven dat door massa’s niet-tuinierders als ik gekocht zou worden.

Bij Alys gaat het nooit over het aanleggen van een vijver, maar over: hoe maak ik van een olijfolieblik een aantrekkelijke bloempot? En niet over het opkweken van een prijswinnende struik, maar over: hoe red ik een bijna dode kamerplant? Niet over het leegkopen van het tuincentrum, maar over: hoe plant ik de kikkererwten uit een verlopen blikje dat ik toevallig nog in de keukenkast heb staan?

En Alys is zo’n type dat zich niet laat fotograferen in een bloeiende Engelse tuin met keurige perkjes en pergola’s, maar staand in een stadse afvalcontainer waar ze allemaal vieze, splinterige dingen uithaalt, bijvoorbeeld oude wijnkisten, die ze dan met haar eigen zwartbenagelde handen omknutselt tot plantenbakken.

Dat is mijn soort goeroe.

Het is een heerlijke gedachte dat ik, om Alys te worden, niets hoef te weten over schoffeltechnieken of de ideale pH-waarde van aarde, maar dat ik gewoon op zoek kan gaan naar een prachtig oud olijfolieblik.

    • Aaf Brandt Corstius