Poedeltje op de yogamat

Nu de hond met god kan concurreren, is de tijd rijp voor hondenyoga.

Yoga-instructeur en massagetherapeut Brenda Bryan uit Seattle heeft het uitgevonden, al lijkt ze aan de telefoon niet het type om zich daarvoor op de borst te slaan. Haar devies: „Relaxing the world, one dog at the time!”

Drie jaar geleden werd Brenda Bryan door de plaatselijke dierenbescherming gevraagd om na afloop van een hondenmodeshow massages ter kalmering aan de hondenmannequins te geven. Dat is allemaal niet raar. Hier wordt overal hondenkleding verkocht en geeft de dierenbescherming hondenmodeshows, bijvoorbeeld bij galadiners of in warenhuizen. Het zijn vaak fund raisers voor dierenasiels. Nerveuze mannequinhonden zijn evenmin opvallend: overal is hier immers stress aanwezig, niet in de laatste plaats onder honden, die eenzaam worden opgesloten als hun baasjes werken. Hebben ze geluk, dan is er een uitlaatservice. Hebben ze pech, dan moeten ze iedere ochtend een luier om, zoals de mopshond van een klasgenootje van mijn zoon. Want moeilijkheden zijn er in Amerika niet om uit de weg te gaan, maar om te fixen. En lukt dat niet, dan is er altijd nog hondenprozac. The New York Times beschreef maanden geleden al uitvoerig hoe de farmaceutische industrie in Amerika zich nu op de antidepressiva voor huisdieren stort.

Het lag dus eigenlijk wel voor de hand dat Brenda Bryan tijdens die modeshow op het idee kwam. Ze verzon de term ‘doga’: ‘dog’ plus ‘yoga’. Welja, dacht ze. Waarom geen yogaklassen voor honden? Inmiddels is het niet meer ongebruikelijk om je met je hond in yogaposes te wringen:

De ‘strijder’. Eén voet voor, één voet achter, hond in je armen.

De ‘zonnegroet’. Rijs omhoog en hijs ook de hond op zijn achterpoten.

Honden sluiten we eenzaam op, is de gedachte achter hondenyoga, maar het zijn groepsdieren. Dus je hebt wat goed te maken. Tijd voor een nieuwe fix. En yoga draait om één worden. Om connectie met andere levende wezens. Bingo!

De rest is een kwestie van hondenpoten stretchen, van de hond optillen en hopen dat hij niet van de mat springt, van stilletjes je hond zitten aaien (‘mediteren’) of hem in ‘chaturanga’ veelvuldig op zijn achterpoten hijsen.

Drie jaar na de eerste dogaklas van Brenda Bryan is doga ingeburgerd aan de westkust (San Francisco, Phoenix, Los Angeles) en via andere grote steden (Chicago) overgewaaid naar de oostkust (New York, Boston). Overal kwamen er instructeurs bij, soms opgeleid door Brenda Bryan. Binnenkort komt ze naar Virginia, daarna volgt Atlanta. In Engeland is hondenyoga ook al opgedoken en Brenda is gebeld door enthousiaste Russen.

Er is hier net een goed boek over Amerika’s nationale hondengekte verschenen, van de journalist Michael Schaffer, met de alles zeggende titel: One Nation Under Dog. Als sociaal bindmiddel begint de hond in Amerika inderdaad te concurreren met god. Niet voor niets lijkt me de hond juist zo geliefd onder de hoogopgeleide blanke ‘liberals’ in de grote steden, aan wie je in alle redelijkheid kunt uitleggen waarom je tot de maar circa 5 procent in dit land behoort die volgens Gallup Poll niet in god gelooft. Dat honden aan yoga gaan doen, kon niet uitblijven. Liberals doen aan yoga.

De afgelopen vijftien jaar steeg het bedrag dat Amerikanen aan huisdieren uitgeven van 17 tot 41 miljard dollar per jaar. Ook dat verklaart natuurlijk veel. Neem de vrolijke Amy Stevens uit Phoenix, Arizona. Haar bel ik ook. Overdag is ze bankbediende en in haar vrije tijd bedacht ze het merk ‘Yoga 4 dogs’. Amy Stevens, die ooit zelf „een paar” yogalessen volgde, verkoopt een dvd met hondvriendelijke yogaoefeningen. Voor de opnames leende ze honden van een vriendin. En het moet gezegd: Dora, een slordig poedeltje, ligt langdurig ruggelings en volkomen relaxed naast Amy op de yogamat. Buikje omhoog. Twee voorpoten gestrekt boven haar kop. Ze ligt daar wel heel lang. Ik durf Amy niet te vragen of daar misschien wat hondenprozac is toegevoegd.

Amy Stevens promoot haar dvd met teksten over ‘quality time’, ‘in verbinding komen met uw hond’ en er staan op haar website tevreden klanten die dingen zeggen als: „Checkers en ik doen het iedere dag. Niet alleen ons lichaam is sterker geworden, maar onze relatie ook!” Amy stuurt me nog een lange lijst met voordelen voor de hond op het gebied van spijsvertering, nierwerking, gedragsproblemen. Ze heeft ook al een hondenkookboek geschreven met biologische recepten. En er komt een lijn met yogakleding voor honden aan. Ik slik een lachbui in, maar ze heeft me door:

„Hebben jullie geen hondenmode in Europa dan?”

Nee. Nou ja. Geen hele winkelgangen zoals hier, dacht ik, gevuld met regenkleding, tropenkostuums, zonnebrillen, schoeisel.

„O, maar het is zó leuk om precies hetzelfde als je hond aan te trekken!” Dat gaat Amy dus maken. Eendere yogakleren, voor mens en hond. „Mijn grootouders hebben zich zo lang als ik me kan herinneren uniseks gekleed. En ze zijn heel oud geworden! En heel gelukkig!”

    • Margriet Oostveen