Dat onbegrijpelijke Nederlands

Boeiend artikel over het werk van prof. Joop van der Horst op het gebied van verandering van de Nederlandse taal. Ik wil hierbij graag wijzen op één verschijnsel dat ik nog niemand eerder heb zien bespreken: het verdwijnen van de vragende vorm. Steeds vaker hoor of lees ik vragen in de stellende vorm - dat het gaat om een vraag is dan nog slechts te horen aan de stijgende toon (of het vraagteken), en niet meer aan de woordvolgorde. Neem een willekeurig interview, bijvoorbeeld met Hebe Kohlbrugge in het magazine: van de 12 vragen zijn er 3 in een stellende vorm (`U werd nooit verliefd?`), en veel van de de overige `vragen` van de interviewer zijn vaststellingen van feiten met een impliciete vraag om daar op te reageren. Ik merk dat ik het zelf ook vaak doe, ik weet niet goed waarom - maar voor mijn gevoel wordt het stellen van een vraag te direct, impertinent, misschien alsof je iemand ter verantwoording roept.

    • A.R. Peters Amsterdam