antipestlessen voor de hele school en zelfs voor de ouders

Pestkop Foto AFP Sisters making faces. Jupiterimages

Pesten is heel erg! Dat weet iedereen die weleens gepest is natuurlijk al lang. Kinderen die vaak gepest worden, voelen zich heel eenzaam. Ze durven bijna niet meer naar school – ze weten wel dat het dan weer mis gaat. Andere kinderen durven meestal niks te doen. Of vinden het grappig om te zien, en dan gaan ze de pester opstoken (daar hebben ze vaak later weer spijt van).

Volwassenen doen er vaak niets aan. Ook in de klas gaat het pesten door. Dan fluisteren kinderen bijvoorbeeld stomme dingen tegen iemand zodat diegene eigenlijk wil gaan huilen. Elk uur wordt er in de klas bijna twee en een half keer iemand gepest.

Twee en een half keer, dat is een raar aantal. Het komt uit wetenschappelijk onderzoek, daar komen vaak rare getallen uit. Omdat pesten zo erg is, zijn er over de hele wereld wetenschappers aan het werk die proberen uit te vinden wat je eraan kunt doen. Sommige van die wetenschappers zijn als kind ook gepest. En toch zijn ze professor geworden! Dat is in elk geval fijn.

Deze wetenschappers hadden in Canada in de klas en op het schoolplein gekeken (met een camera) hoe vaak er gepest werd. Op het schoolplein gebeurde het nog vaker, wel acht of negen keer per uur. En in de klas dus twee en een half keer – gemiddeld. Dat betekent dat er in twee uur vijf keer werd gepest. Ongeveer.

Andere wetenschappers hebben pesten op msn en internet en met een mobieltje onderzocht: elektronisch pesten. Zij dachten: misschien gaan kinderen die in het echte leven gepest worden, zelf wel terugpesten via internet. Maar dat was niet zo. Kinderen die gewoon werden gepest, werden ook elektronisch gepest. Dat is dus dubbel verdrietig.

Er is wel iets dat helpt tegen pesten: antipestlessen voor de hele school. Dat hebben Amerikaanse wetenschappers uitgezocht. Ze stuurden de juffen en meesters van een paar basisscholen op cursus. Daarna konden ze de kinderen lesgeven in hoe erg en oneerlijk pesten is. En dat het bij pesten geen klikken is als je het tegen de juf of de meester zegt, maar iemand beschermen. En ze vertelden de kinderen hoe je moet reageren als iemand toch vervelend is, en hoe je dan om hulp kunt vragen. Dat gingen ze oefenen met toneelstukjes. De ouders moesten ook naar school komen voor antipestles. En er kwamen nieuwe regels: kinderen die toch pestten, kregen meteen straf, én een extra les in goed met elkaar omgaan.

En het hielp! Er werd minder gepest op deze scholen en kinderen zeiden er eerder wat van als iemand het toch deed. En ze voelden zich beter. Opstap naar Respect, heette de cursus. Respectles dus. Maar eigenlijk is het ook een soort anti-eenzaamheidsles.

    • Ellen de Bruin