Le bon mariage

Ecotricity: Windturbine

Je hoort nooit van een designer die zich op de biechtstoel wil werpen. Of die staat te zwaaien met een nieuw design voor een aardappelkar. Biechtstoelen en aardappelkarren kennen weinig afnemers. De ware designer gaat voor het getal.

Bij de gedachte aan keukenstoelen loopt hem het water in de mond. Zitten moet iedereen. Ook dweept hij met lampen en dozen. Er is overal licht nodig in de wereld. Alles moet een keer worden ingepakt.

Het wemelt dus van designstoelen, designlampen en designverpakkingen. Geen designer of hij doet er een gooi naar.

Geen wonder dat ze in het designerswereldje verliefd kijken naar het nieuwste universele fenomeen. Het ding waarzonder geen natie, geen provincie, geen gemeente meer kan.

De windmolen. Ook al zo’n simpel ding, net als de stoel, de lamp en de doos. Zo’n ding dat met een ietsje design kan worden omgetoverd in de aller-individueelste expressie van een aller-individueelste emotie. Kortom, alleen de designer kan de milieubeslissers precies die kleine ingreep bieden waarmee ze goede sier kunnen maken. Milieu en duurzaamheid, de lokkertjes waarmee ambtenaren en politici altijd zo eenvoudig omver gepraat konden worden, beginnen sleets te raken. Van Koerdistan tot Lapland is er geen heuvelrug meer of er staat al een rij windmolens op. Niets heeft het Europese milieu zo verpest als die monsters, dus met de aanbeveling ‘milieu’ zul je binnenkort moeten oppassen. Maar de trein rolt en er moeten nog miljoenen molens volgen. Alleen een nieuw modelletje kan uitkomst bieden. De designer watertandt. De firma Ecotricity biedt een model aan dat werd ontworpen door de ‘bekroonde’ Engelse architect Norman Foster. Zijn molen, beweert Ecotricity in volle ernst, is eerder ‘een bewegend stuk kunst’ dan ‘een industriële machine’. Het ontwerpen van een windturbine valt voor de firma onder ‘goeie-burenpolitiek’. De firma ziet haar windmolens als ‘een huwelijk tussen goed design en goede technologie’. Goed partnerschap is het derde fundament van de firma. Goed partnerschap met de ambtenaren en de politici die beslissen.

Goed huwelijk tussen wijn en kaas.

Of al die praatjes nog niet voldoende zijn levert de firma er een plaatje bij waarop de molen waakt over een idyllisch tableau van zwemmende eendjes. ’t Kunnen ook zwaantjes zijn. Zie ze dobberen en dartelen. Straks kunnen ze vredig gaan slapen. De firma waakt. Als architecten hun megalomane slaapsteden presenteren zie je op hun maquettes ook altijd heel veel boompjes.