Marc murmelde nog iets van 'emoties...'

We zijn het Koninginnedagapeldoorndrama nog aan het verteren, en dagelijks komen er nieuwe vragen en theorieën op. Was Karst T. in dienst bij de beveiliging van het Koninklijk Huis? Kwam hij misschien uit de linkse hoek, net als Volkert van der G.? Wat waren toch zijn famous last words in de zwarte Suzuki, en waarom krijgen we die niet te horen? Was hij niet meteen hersendood? Had Karst het op Beatrix gemunt of op Willem-Alexander en Máxima? En waarom stonden er niet altijd, permanent, enorme betonblokken om Beatrix heen?

In media van uiteenlopend journalistiek allooi wordt dit allemaal geanalyseerd, en in de diepste krochten van de journalistiek, gisteren, bij het programma RTL Vandaag, nam Manon Thomas het nog eens door met royaltyverslaggever Marc van der Linden. Marc wilde echter niet meer praten over zijn eigen ervaringen op 30 april, want, zei hij: ‘Als je het maar blijft herhalen...’ ‘Voelt het niet kies,’ vulde Manon Thomas aan. Marc murmelde nog iets van ‘emoties...’ ‘Ja, ik zie het’, zei Manon. Ze concludeerde dat het van de dolle was en waar we toch met zijn allen naartoe gingen. Marc knikte.

Dan maar over 4 mei. Daar was de koningin ook bij, dus daar konden we ook weer de nodige royaltygerelateerde vragen bij stellen. Manon en Marc bekeken het fragment van Job Cohen die iets aardigs zei over de koningin, waarop het publiek voor haar applaudisseerde en de koningin droef en dankbaar keek, waarna Cohen verder speechte.

Er leek niets bijzonders aan. Maar Manon, televisievakvrouw, riep: ‘Het zijn twee mediumshots achter elkaar! Twéé mediums!’ Ze wees aan wat een mediumshot was: een opname waarbij een persoon tot aan zijn middel gefilmd werd. Eerst was Beatrix zo gefilmd, daarna Cohen. ‘Je gaat nóóit van een medium naar een medium!’ gilde Manon het uit. ‘Je moet er altijd een ander soort shot tussen zetten! Bijvoorbeeld van de menigte!’

Ze had er zelf al een theorie over. Manon vermoedde dat er iemand van de RVD in de regiewagen zat, die, zodra de koningin geëmotioneerd was geraakt, had geroepen: ‘Weg met dat beeld!’ Dus gauw over naar Cohen, waardoor de lelijke opeenvolging van twee mediumshots gemaakt was.

Marc van der Linden keek Manon meewarig aan en zei dat hij niet dacht dat er mensen van de RVD bij de regisseur zaten.

Ik vond het de opmerkelijkste Koniginnedagapeldoorndramatheorie tot nu toe.