Goede raad van een lieve vader

Il papà di Giovanna. Regie: Pupi Avati. Met: Silvio Orlando, Alba Rohrwacher, Francesca Neri, Ezio Greggio. In: 9 bioscopen***

Bologna, aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. Middelbare schooldocent Michele heeft alles voor zijn wat schuchtere dochter Giovanna over. Hij geeft zijn oogappel altijd goede raad, zowel over het leven als de liefde. Hij hoopt dat ze hierdoor minder angstig wordt, meer zelfvertrouwen krijgt en zo het leven beter aankan. Maar zijn goedbedoelde gedrag en adviezen op het amoureuze vlak maken meer kapot dan hem en zijn gezin lief is. Als hij een van zijn leerlingen in ruil voor een overgangsrapport aanzet iets met buitenbeentje Giovanna te beginnen, is het hek van de dam.

Het toch al wat labiele meisje stort zich in een romantische fantasie die onhoudbaar blijkt als de jongen de voorkeur geeft aan haar beste vriendin Marcella. Uit blinde jaloezie vermoordt ze haar. Dan zijn de poppen aan het dansen, want Marcella is de dochter van een fascistische senator. Diens vrouw wil dat er koppen rollen. Zo wordt Giovanna opgesloten in een psychiatrisch ziekenhuis en verliest Michele zijn baan.

Il papà di Giovanna (Giovanna’s vader) is de eerste film van de 70-jarige Italiaanse regisseur Pupi Avati die in Nederland wordt uitgebracht, waarschijnlijk dankzij de op het filmfestival van Venetië bekroonde hoofdrol van Silvio Orlando, die gestalte geeft aan Michele. Er wordt inderdaad goed gespeeld, niet alleen door Orlando, maar toch overtuigt de film niet.

De gebeurtenissen en de psychologie van de personages zijn net niet geloofwaardig genoeg. Zoals Riz Ortolani’s muziek vaak de verkeerde nostalgisch opgewekte toon treft, zo missen een aantal scènes doel. Vooral de sequenties die zich afspelen in het gesticht zitten vol krankzinnigen die je alleen in films aantreft, met iedereen weer een andere tic en veel maf geschreeuw. Wat blijft is de aardige historische sfeertekening. Maar dat is niet genoeg voor een beklijvende filmervaring.

    • André Waardenburg